“หนุ่มน้อย ไม่สิ ท่านผู้อาวุโส นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งนั้น”
จ้าวหลงได้สติกลับมา ใบหน้าซีดเผือด “ผมไม่ได้ตั้งใจล่วงเกินท่าน หากมีตรงไหนที่ทำให้ขุ่นเคือง ผมขออภัยท่านอยู่ตรงนี้ แล้วจะรีบไปทันที จะไม่ทำอีกแน่นอน”
“ถ้าขอโทษแล้วมีประโยชน์ ผมจะแปลงร่างไปทำไม”
หลิวเฟิงสัมผัสได้ถึงพลังที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในกาย เป็นความรู้สึกที่บรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้
เขารู้เพียงอย่างเดียวว่า ตอนนี้ตัวเขาสามารถบีบจ้าวหลงให้ตายได้อย่างง่ายดาย
ปัง!
ร่างของเขาระเบิดหายไปจากจุดเดิม ก่อนจะเลือนหายไปท่ามกลางแสงที่บิดเบี้ยวเป็นริ้วคลื่นน้ำ
วินาทีถัดมา หลิวเฟิงก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังจ้าวหลง กรงเล็บขวาฟาดออกไป รอยกรงเล็บคลื่นน้ำสีฟ้าห้าสายพาดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน ทะลุผ่านกลางร่างของจ้าวหลงไปตรง ๆ
“อ๊าก!”
จ้าวหลงส่งเสียงกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมาน ใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวด
-1240
แถบเลือดลดฮวบลงไปมาก เหลือไม่ถึงครึ่ง
ก่อนหน้านี้ดาบของฉู่หลิงก็ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว
ปัง
ตุ๊กตากระดาษที่หน้าอกของจ้าวหลงระเบิดออก พันธนาการคลายลง
ทันทีที่เป็นอิสระ สายตาของเขากลับไม่ได้มองไปทางหลิวเฟิง แต่จ้องเขม็งไปที่หวังเคว่ย “ไอ้สัตว์เดรัจฉาน ต่อให้ข้าตาย ก็จะฆ่าแกก่อน!”
ครืน!
พื้นดินสั่นสะเทือน ก้อนหินยักษ์ก้อนหนึ่งผุดขึ้นจากใต้ดิน พุ่งชนหวังเคว่ยตรง ๆ
เสียงดังปัง ร่างของหวังเคว่ยระเบิดออก กลายเป็นตุ๊กตากระดาษเบาหวิว ลอยละล่องลงมาจากกลางอากาศ
บรรยากาศเงียบลงชั่วขณะ
“ไอ้แก่ คิดไม่ถึงล่ะสิว่าฉันยังมีแผนสำรอง” เสียงของหวังเคว่ยที่เปี่ยมไปด้วยความลำพองใจลอยมาจากทิศทางที่ไม่รู้แน่ชัด
จ้าวหลงสั่นสะท้านไปทั้งตัว เลือดพุ่งออกจากปากคำหนึ่ง ไม่ใช่เพราะถูกโจมตี แต่เพราะโกรธจนเลือดพุ่งจริง ๆ
“ฉันจะสู้ตายกับพวกแก!” แววตาของเขาคลุ้มคลั่งสุดขีด
ครืน!
พลังภายในร่างปะทุออกมาโดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา
หินอีกก้อนระเบิดพุ่งขึ้นจากพื้น ก่อนจะแตกกระจายกลายเป็นชุดเกราะหินหนาหนัก ห่อหุ้มร่างของจ้าวหลงตั้งแต่หัวจรดเท้า
แววตาของหลิวเฟิงเย็นเยียบ เขาลงมืออีกครั้ง