อวิ๋นโจว โรงพยาบาลอวิ๋นซาน
แผนกประสาทวิทยา
จางอวี่เหมยรีบวิ่งออกจากลิฟต์: "ลูกชายฉันล่ะ? ลูกชายฉันเป็นยังไงบ้าง?"
เธอได้รับโทรศัพท์ก็รีบมาทันที
"ใจเย็นก่อน ลูกกำลังตรวจอยู่ ไม่มีอันตรายถึงชีวิต"
โจวเจ๋อกอดภรรยา ปลอบใจ
เขาพาลูกชายไม่ได้ไปโรงพยาบาลประจำอำเภอ แต่ตรงมาที่นี่ โรงพยาบาลอวิ๋นซานเป็นโรงพยาบาลชั้นนำระดับสามในเมืองที่มีชื่อเสียงมาก มีศักยภาพสูง
ผลตรวจที่แผนกผิวหนังไม่พบความผิดปกติใดๆ หมอแนะนำให้มาดูที่แผนกประสาทวิทยา
และในห้องตรวจ เสียงกรีดร้องเล็ดลอดออกมาให้ได้ยินจากข้างนอก เป็นเสียงของโจวจื้อหยวน
"ลูก! ลูก!"
ภาษิตว่าแม่ลูกใจเดียวกัน แค่ได้ยินเสียงก็ทนไม่ไหว จางอวี่เหมยร้องไห้ทันที
"พอเถอะๆ คนมีบุญย่อมมีฟ้าคุ้มครอง ลูกเราต้องไม่เป็นไร" โจวเจ๋อตบหลังภรรยา ปลอบใจ
แต่จางอวี่เหมยกลับผลักเขาออก: "ไอ้โจว! แกสิคิดแผนการอะไรไว้รึเปล่า?!"
โจวเจ๋องงไปชั่วขณะ
เขาไม่เข้าใจว่าภรรยาคิดอะไรอยู่: "แกพูดบ้าๆ อะไร ลูกชายแท้ๆ ของฉัน ฉันจะทำร้ายมันทำไม? ฉันไม่ใช่คนบ้าสักหน่อย!"
จางอวี่เหมยสายตาเลื่อนลอย จากนั้นก็กรีดร้อง: "ใช่แกแน่นอน! แกเพื่อลูกนอกสมรสของแก อยากทำร้ายลูกชายฉัน!"
"แก...แกพูดไม่รู้เรื่องจริงๆ!" โจวเจ๋อพูดอย่างโมโห
ถ้าไม่ใช่ที่สาธารณะ เขาอยากตบหน้าภรรยาสักทีจริงๆ