"ไอ้โง่ ไอ้โง่อยู่ไหม?"
หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่ง อวบอิ่มเหมือนลูกพีชสุกงอมเดินเข้ามาจากด้านนอก
"ป้า มีอะไรหรือคะ?"
หลินเฟิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ผู้หญิงที่เดินเข้ามาคือฉินเยว่เอ๋อ หญิงม่ายชื่อดังแห่งหมู่บ้านเถาหยวน
ที่ว่าเธอมีชื่อเสียงเพราะหลังจากสามีตาย เธอก็อยู่เป็นม่ายมาจนถึงตอนนี้ เลี้ยงลูกสาวเพียงลำพัง และเธอยังอายุน้อย หน้าตาก็ดูอ่อนวัย รูปร่างก็อวบอิ่ม มีคนแนะนำคู่ให้มากมาย แต่ฉินเยว่เอ๋อก็ปฏิเสธทั้งหมด
อีกทั้งฉินเยว่เอ๋อนั้นดุเดือดพอตัว
ในอดีตไม่รู้ว่ามีกี่คนที่หมายตานาง แต่ก็ถูกนางตีไล่ออกไปทั้งหมด นับแต่นั้นก็ไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องนางอีก
หลินเฟิงไม่เข้าใจว่าทำไมกลางดึกดื่น ฉินเยว่เอ๋อถึงมาหาเขาที่นี่ได้
"ไอ้โง่ อยู่นี่ก็ดีแล้ว ป้ามีเรื่องจะหา"
ฉินเยว่เอ๋อเดินแปลกๆ เอียงไปเอียงมา พอมาถึงหน้าหลินเฟิงก็คว้าแขนเขาไว้ ทำให้หลินเฟิงตกใจรีบสะบัดออก
"ป้า มีอะไรก็พูดเถอะ อย่าดึงดึงไปมาได้ไหม?"
กลางดึก หนุ่มสาวอยู่ด้วยกันตามลำพัง หากถูกคนเห็นเข้ากับการดึงดึงแบบนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าวันรุ่งขึ้นข่าวลือจะแพร่ไปทั่วหมู่บ้าน
ฉินเยว่เอ๋อนิ่งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ 'ขำ' ออกมา
"เจ้าไอ้โง่ โตแล้วนะ รู้จักรักษาระยะห่างแล้ว ป้ายังไม่กลัวเลย ไอ้โง่อย่างแกจะกลัวอะไร อีกอย่างป้าแก่กว่าแกหลายปี ยังเป็นผู้ใหญ่ของแกอีก แกกลัวอะไรกัน" ฉินเยว่เอ๋อพูดอย่างเปิดเผย