"แบบนี้ไม่ค่อยดีมั้ง เราจัดเลี้ยงรุ่นนี่นะ จะเอาคนนอกมาเพิ่มได้ยังไง เดี๋ยวจะพากันหมดอารมณ์"
เพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
"ก็ใช่น่ะสิเฉียวอวิ๋น อีกอย่างวันนี้ซุนฉีโจวเป็นคนเลี้ยง เราจะให้เธอออกเงินคนเดียวก็ไม่เหมาะ"
"มีคนแปลกหน้าอยู่ด้วยก็รู้สึกอึดอัด ว่าไหมทุกคน"
"ใช่ๆ ก็อย่างว่า เฉียวอวิ๋นเธอจัดการเรื่องนี้ไม่ค่อยรอบคอบเลย"
ทุกคนเห็นพ้องต้องกัน ไม่เห็นด้วยที่จะพาหลินเฟิงมาด้วย
กับสถานการณ์แบบนี้ หลินเฟิงไม่พูดอะไร
อันที่จริงจะกินข้าวหรือไม่กิน ไม่สำคัญสำหรับเขาเท่าไร ที่สำคัญคือขอแค่เฉียวอวิ๋นปลอดภัยก็พอ
เฉียวอวิ๋นรู้สึกพูดไม่ออก
เธอก็รู้ว่าการพาคนอื่นมาด้วยอีกคนมันไม่ค่อยเหมาะสม แต่ถ้าไม่ให้หลินเฟิงมาด้วย พ่อของเธอก็คงไม่สบายใจ
ตอนนี้เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว
ซุนฉีโจวยืนขึ้นพูดว่า "งั้นแบบนี้ก็ได้ ให้เพื่อนคนนี้นั่งกินข้าวที่ห้องโถง ขอสั่งกับข้าวดีๆ ให้สักสองสามอย่าง กินเสร็จก็ให้กลับก่อนก็แล้วกัน"
ทุกคนได้ยินก็ชูนิ้วโป้งให้
ต่างชื่นชมว่าซุนฉีโจวมีน้ำใจ
"ถ้างั้นคงไม่ต้องแล้ว ในเมื่อเป็นแบบนี้ฉันขอกลับก่อนก็แล้วกัน ยังไงก็ได้เจอกันครบแล้ว ฉันกลับก่อนนะ"
เฉียวอวิ๋นไม่ยอมทิ้งหลินเฟิงไว้คนเดียว
พอเห็นเฉียวอวิ๋นจะไป ซุนฉีโจวก็รีบร้อน "ทำไมล่ะเฉียวอวิ๋น เธอจะยอมเสียเพื่อนร่วมชั้นเพื่อเขาเลยเหรอ?"