“บอสครับ เป็นเขาครับ เขาบอกว่ามีคนให้มาส่งผัก ไม่ใช่ที่บอสสั่งไว้ครับ”
สาวผมเปียเดินเข้าไป แล้วชี้ไปที่หลินเฟิง
สีหน้าของซวีว่านชิงเรียบเฉยไม่แสดงความรู้สึกใด เธอส่ายหน้า "นายไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นคนซื้อผักเองทุกครั้ง"
"งั้นฉันให้เขาไปแล้วกัน" สาวผมเปียรีบพูด รู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่เห็นหลินเฟิงหน้าตาดี แล้วเก็บเขาไว้
"เดี๋ยวก่อน"
แต่จู่ๆ ซวีว่านชิงก็พูดขึ้นอีก
เหมือนเธอนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอเดินตรงไปหาหลินเฟิง แล้วสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า "ใครส่งนายมาส่งผัก"
"พี่สาวคนสวยคนหนึ่ง เธอให้ฉันเอานี่มาให้คุณ"
หลินเฟิงหยิบนามบัตรออกมา ยื่นให้เธอ
ซวีว่านชิงรับมาดู ก็เข้าใจทันที
เมื่อไม่กี่วันก่อนพี่สาวเธอโทรมาบอกว่า ถ้ามีคนมาส่งมะเขือเทศ ก็ให้รับไว้ทั้งหมด หลายวันก็ไม่มีใครมา เธอเลยลืมเรื่องนี้ไป เพิ่งนึกออกตอนนี้เอง
เธอไม่รู้ว่าทำไมพี่สาวถึงให้ผู้ชายคนนี้มาส่งผักให้เธอ
ถึงแม้จะไม่อยากได้นัก แต่ก็ต้องเกรงใจพี่สาว
"นายช่วยขนลงมา แล้วชั่งน้ำหนักหน่อยสิ" ซวีว่านชิงคืนนามบัตรให้หลินเฟิง
มะเขือเทศสองถุงใหญ่ถูกขนลงมา ชั่งแล้วได้ 200 ชั่งพอดี
"ที่ตลาดขายกันชั่งละ 2 หยวน ฉันรับเยอะขนาดนี้ต้องได้ 1.5 หยวนต่อชั่ง รวมทั้งหมด 300 หยวน นายมีโทรศัพท์ไหม ฉันโอนให้"
สวี่หวานชิงพูด
หลินเฟิงพกโทรศัพท์มา แต่เขาไม่ได้หยิบออกมา กลับส่ายหน้า "ของฉันชั่งละ 25 หยวน"