หลินเฟิงเข้าใจทันทีทันใด
เอาละสิ ผู้หญิงเวลาไฟติดขึ้นมา ผู้ชายก็หมดสิทธิ์ไปเลยจริงๆ
"บ่ายนี้เธอไม่ต้องทำงานเหรอ?" หลินเฟิงถาม
หานชิงอวี่ตบไหล่เขาเบาๆ "งานห่วยๆ นั่นจะไปสู้เธอได้ยังไง รีบไปเถอะรีบไป ฉันจะชี้ทางให้"
ฟังจากน้ำเสียงของเธอแล้ว ดูเหมือนจะรอไม่ไหวแล้วด้วยซ้ำ
แต่หลินเฟิงก็ยังไม่ขยับ "แล้วพ่อแม่เธอล่ะ ไม่ได้อยู่บ้านเหรอ เรื่องแบบถ่ายท่อระบายน้ำน่ะ ถ้ามีผู้ใหญ่อยู่ด้วยมันก็ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่"
เขากับหานชิงอวี่สนิทสนมกันมาก แต่ยังไม่ถึงขั้นต้องไปพบพ่อแม่เธอ
"เธอคิดมากไปเอง ฉันมีบ้านของตัวเอง รีบๆ หน่อยสิ ยังเป็นผู้ชายอยู่ไหมเนี่ย หรือว่า...จริงๆ แล้วเธอไม่อยากเจอฉันเลย"
พูดถึงตอนท้าย น้ำเสียงหานชิงอวี่เริ่มกัดฟันแล้ว
บรรยากาศมันมาถึงขนาดนี้แล้ว หลินเฟิงจำเป็นต้องพิสูจน์ว่าตัวเองเป็นผู้ชาย และเป็นผู้ชายที่เก่งกาจจริงๆ
ตามเส้นทางที่หานชิงอวี่บอก หลินเฟิงมาถึงชุมชนแห่งหนึ่งซึ่งสภาพแวดล้อมดีพอสมควร
อย่างที่หานชิงอวี่บอก ที่นี่มีเธอคนเดียวที่อาศัยอยู่
เพิ่งจะก้าวเข้าไปในบ้าน หานชิงอวี่ก็อดไม่ไหว รีบวิ่งเข้าไปกอดหลินเฟิงแน่น การกระทำที่แข็งขันเกินกว่าจะบรรยายได้ และหลินเฟิงก็ไม่ยอมอ่อนแอ ตอบโต้ทันที
แล้วทั้งสองก็จากห้องรับแขกไปที่เตียงนอน จากห้องนอนไปห้องน้ำ แล้วก็จากห้องน้ำกลับมาที่เตียงนอนอีกครั้ง
ผ่านไปสองชั่วโมงเต็ม พวกเขาถึงได้พักรบ
"หลินเฟิง นายเก่งเกินไปแล้ว" หานชิงอวี่ซบอยู่บนตัวเขา บอกได้เลยว่านิ้วก้อยยังขยับไม่ไหว