ไม่ว่าอย่างไรเยว่นาก็ไม่มีทางเชื่อว่าเฉียวอันจะแอบมีชู้ ในสายตาเธอ เฉียวอันคือผู้หญิงที่ดีที่สุดในเขตบ้านพักแห่งนี้
เล่อกู่อวี่กับหวังเป่าหัวยืนกรานอยู่ข้างเฉียวอันเช่นกัน และเริ่มโต้เถียงกับหลินว่านและคนอื่น ๆ
เฉียวอันไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นนอกห้องคลอดเลย
ประตูปิดลง กั้นเสียงทุกอย่างไว้ด้านนอก
เฉียวอันนอนอยู่บนเตียงคลอด ทั้งตัวเปียกชุ่มราวกับเพิ่งถูกช้อนขึ้นมาจากน้ำ
หัวหน้าแพทย์สูตินรีเวชหวังยืนอยู่ด้านหน้า สีหน้าเคร่งเครียด
ตั้งแต่เมื่อครู่ อาการปวดหน่วงที่เริ่มจากบริเวณเอวและกระเบนเหน็บก็ถาโถมเข้ามาราวกับคลื่น ระลอกแล้วระลอกเล่า ถี่ขึ้นและรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
“เอาละ หายใจลึก ๆ” หัวหน้าแพทย์สูตินรีเวชหวังจับขาเธอไว้ คอยแนะนำทีละขั้น
“เด็กอยู่ในท่าศีรษะ สภาพค่อนข้างดี ค่อย ๆ ออกแรง”
เฉียวอันกัดริมฝีปาก แล้วเริ่มออกแรงตามที่หัวหน้าแพทย์สูตินรีเวชหวังบอก
ทันใดนั้น มดลูกก็หดรัดตัวขึ้นมาอีกระลอก คราวนี้รุนแรงกว่าเดิม ราวกับมีใครเอามีดทื่อ ๆ มาบิดไปมาในท้องน้อยของเธอ บิดเสร็จแล้วยังดึงลงอย่างแรง
เฉียวอันจับราวทั้งสองข้างของเตียงคลอดแน่น ข้อนิ้วซีดขาว เหงื่อหยดลงจากปลายนิ้ว
“ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว! เห็นศีรษะแล้ว เฉียวอัน หายใจลึก ๆ ค่อย ๆ ออกแรง!”
เมื่อได้ยินหัวหน้าแพทย์สูตินรีเวชหวังพูด เฉียวอันก็ทำตาม
แต่ความเจ็บปวดรุนแรงราวกับคลื่นยักษ์ ซัดเธอล้มลงบนชายหาดในพริบตา เฉียวอันได้ยินเสียงที่เค้นออกมาจากลำคอของตัวเอง คล้ายเสียงคำรามของสัตว์ร้าย ฟังดูสิ้นหวังและไร้ที่พึ่ง
หัวหน้าแพทย์สูตินรีเวชหวังวางมือลงบนท้องของเฉียวอัน คอยนำให้เธอรับรู้จังหวะการหดรัดตัว