ยวี๋หวยจุดบุหรี่แล้วพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "จำไว้ให้ดี เพื่อความปลอดภัยของนาย ชื่อของนายในเซี่ยงไฮ้มีแค่ฉันที่รู้ ฉันได้ข่าวจากกองบัญชาการว่าทางเหนือตึงเครียดมาก มีสิทธิ์จะปะทะกันจริง ๆ ระวังตัวด้วย"
พูดจบยวี๋หวยล้วงธนบัตรฝ่าปี้ใบใหญ่หลายใบออกมาจากอกเสื้อส่งให้ หลิวฉางชวนดีใจ รีบรับมามองดู 200 ฝ่าปี้ ตามกฎเดิม นี่คือรางวัลที่เขาพบว่าหวงซงติดต่อสายลับญี่ปุ่น
ทั้งสองคุยกันอีกเล็กน้อย ยวี๋หวยกดปีกหมวกลงแล้วเดินจากไป หลิวฉางชวนมองแผ่นหลังของยวี๋หวย สีหน้าแปรปรวนไม่แน่นอน ยวี๋หวยคือชะตาชีวิตของเขา นอกจากแผนกเอกสารที่ฝ่ายเลขานุการกองบัญชาการดูแลแล้ว ตัวตนของเขามีเพียงยวี๋หวยเท่านั้นที่รู้ หวังว่าในวันข้างหน้าที่เต็มไปด้วยอันตราย ยวี๋หวยจะยังคงยึดมั่นในเจตนาเดิม มิฉะนั้นชีวิตเล็ก ๆ ของเขาก็คงไม่รอด
"โอกาโมโตะ ซูซูมุ" หลังจากกลับมา ยวี๋หวยรายงานตรงต่อเจ้ากรมจ้าว หัวหน้าฝ่ายข่าวกรองทันที หลิวฉางชวนแจ้งชื่อญี่ปุ่นที่เข้าไปในสถานทูตให้เขาทราบแล้ว
เจ้ากรมจ้าวหยิบโทรศัพท์กดหมายเลขหนึ่ง เขาต้องรู้ว่าโอกาโมโตะ ซูซูมุคือใครกันแน่ รายชื่อบุคลากรของสถานกงสุลญี่ปุ่นประจำเซี่ยงไฮ้ล้วนมีบันทึกอยู่ในหน่วย
5 นาทีต่อมา เจ้ากรมจ้าววางสายแล้วพูดอย่างดุดัน "โอกาโมโตะ ซูซูมุเป็นคนของแผนกกิจการพิเศษ กระทรวงการต่างประเทศ ปกติพักอยู่ในเขตเช่าญี่ปุ่น งานที่สถานทูตเป็นแค่ฉากบังหน้า"
"หัวหน้าหมายความว่า?" ยวี๋หวยลองหยั่งเชิง
"หากไม่มีคำสั่งจากกองบัญชาการ เราจับโอกาโมโตะ ซูซูมุไม่ได้ เขาเป็นคนของสถานกงสุลโดยตำแหน่ง ง่ายที่จะก่อปัญหาทางการทูต เราแบกรับไม่ไหว แต่ที่จับโอกาโมโตะ ซูซูมุไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าจะจับไอ้ชาติชั่วหวงซงนี่ไม่ได้"