"กริ๊กๆๆ..."
ในห้างสรรพสินค้า เสี่ยวหลิงตั้งหัวเราะอย่างมีความสุขตลอดเวลา หลิวฉางชวนพาเธอไม่เพียงแต่ซื้อเสื้อผ้าใหม่ แต่ยังกินขนมและของหวานไม่น้อย
"คุณลุง ผู้หญิงคนนั้นหนูรู้จัก" เสี่ยวหลิงตั้งชี้ไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งบนถนนนอกประตูห้างสรรพสินค้า แล้วกระซิบข้างหูหลิวฉางชวน
อ้าว นี่ไม่ใช่หยางเสี่ยวหงนี่
ตายละ ผู้ชายข้างๆ นั่นไม่ใช่หนุ่มที่หยางเสี่ยวหงเพิ่งคว้ามาได้หรอกนะ ให้ตายสิ ทะเลาะกันได้ยังไง หลิวฉางชวนรีบอุ้มเสี่ยวหลิงตั้งเดินไปทางหยางเสี่ยวหง
"เฮ้ย เกิดอะไรขึ้น?" หลิวฉางชวนไม่ได้ห้ามปราม เพราะหยางเสี่ยวหงก็ไม่เห็นจะเสียเปรียบ เขาแค่เดินเข้าไปถามสองสามคำ
"แกเป็นใคร? เสือกจริง" ผู้ชายปัดแขนหยางเสี่ยวหงออกแล้วตวาดใส่หลิวฉางชวน
หลิวฉางชวนวางเสี่ยวหลิงตั้งลงบนพื้น แล้วยักไหล่ให้หยางเสี่ยวหง ประมาณว่า เกิดอะไรขึ้น?
"ไสหัวไป ไสหัวไปให้ฉันเดี๋ยวนี้ ฉันไม่สนใจแก อย่ามาตอแยฉัน"
"อีนังบ้า ให้เกียรติแล้วไม่รู้จักใช้ รู้ไหมว่าไนต์คลับนี่ลุงฉันเปิดเอง เชื่อไหมพรุ่งนี้จะไล่แกออกจากห้องเต้นรำ" ผู้ชายจ้องหยางเสี่ยวหงแล้วข่มขู่ แต่พอเห็นคนมุงดูมากขึ้นจึงถอยหลังไม่กี่ก้าวเข้าไปในห้างสรรพสินค้า
"ไม่เป็นไรนะ?" พอผู้ชายไปแล้ว หลิวฉางชวนถามด้วยความเป็นห่วง
"จะมีอะไรล่ะ หลานเถ้าแก่เราเอง ไอ้คุณชายเฮงซวยน่ะ อาศัยอำนาจลุงก่อเรื่อง อยากจะเอาเปรียบฉัน"
หลิวฉางชวนขมวดคิ้ว เขาไม่เข้าใจความหมายของหยางเสี่ยวหง คิดในใจว่า ในเมื่อลุงของเขาเป็นเจ้าของไนต์คลับก็ต้องรวย หลานชายมาสนใจเธอ เธอก็ไม่รีบฉวยโอกาสเข้าใส่ กลับปฏิเสธได้ยังไง