อ้ายลี่หย่าได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป ก่อนจะแสดงสีหน้าเศร้าออกมาเล็กน้อย น้ำเสียงแผ่วลงขณะกล่าวว่า:
“เป็นอย่างนี้นี่เอง คุณสูญเสียบ้านเกิดเพราะห้วงลึก เลยต้องพเนจรไปทั่วสินะ ขอโทษด้วยที่เผลอพูดถึงเรื่องที่ทำให้คุณเจ็บปวด”
เธอเว้นไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อ:
“ฉันชื่ออ้ายลี่หย่า พูดตามตรง โลกใบนี้เองก็กำลังจะถูกห้วงลึกทำลาย
เมื่อนานมาแล้ว ผู้บันทึกจากสุดขอบดวงดาวเดินทางผ่านที่นี่ นำคำพยากรณ์เรื่องการล่มสลายของโลกมาด้วย ทั้งยังเชิญผู้สร้างของพวกเรา ราชาแห่งมังกรทั้งปวง นิเบลุง ให้เดินทางจากไปพร้อมกับท่าน เพื่อหลีกเลี่ยงชะตากรรมแห่งการล่มสลาย
ราชามังกรนิเบลุงตัดใจจากประชาชนของตนไม่ลง จึงปฏิเสธคำเชิญนั้น
หลังจากนั้น ท่านใช้สิทธิอำนาจสร้างพวกเราขึ้นมา หรือก็คือเทพีจันทราทั้งสาม
ท่านมอบหมายให้พวกเรารักษาระเบียบและปกป้องโลกบ้านเกิด
ส่วนท่านก็เดินทางลึกเข้าไปในจักรวาลตามลำพัง เพื่อค้นหาโอกาสที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของโลก
สิ่งมีชีวิตทรงปัญญาทั้งหมดในจักรวาลล้วนเป็นพันธมิตรในการต่อต้านภัยพิบัติสีดำสนิท
พวกเรายินดีต้อนรับคุณเป็นอย่างยิ่ง
แต่ถ้าคุณจะตั้งรกรากที่นี่ ในอนาคตโลกนี้อาจต้องเผชิญชะตากรรมแห่งการล่มสลาย
เพราะฉะนั้น ถ้ามีโอกาส คุณลองไปดูโลกอื่นบ้างก็ดีนะ”
ซูหมิงได้ยินแล้วก็รู้สึกทอดถอนใจ นิเบลุงสมกับเป็นผู้สร้างที่มีความรับผิดชอบจริง ๆ น่าเสียดายที่ดันมาเจอฟาเนสที่บุกยึดบ้าน
“เทพีอ้ายลี่หย่า โลกที่นี่สวยมาก ผมเบื่อการพเนจรแล้ว ขออนุญาตใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ต่อไปได้ไหมครับ!
ถึงยังไงผมก็มาอยู่ที่นี่เพราะอุบัติเหตุ บางทีนี่อาจเป็นการชี้นำจากโชคชะตาก็ได้ ดังนั้นผมจะถือว่าที่นี่เป็นบ้านเกิดแห่งใหม่ครับ”
อ้ายลี่หย่ามองซูหมิงที่มีสีหน้าจริงจังเป็นอย่างยิ่ง ก่อนจะพยักหน้าและยิ้มกล่าวว่า:
“ถ้าอย่างนั้น ซูหมิง ยินดีต้อนรับนะ!
ทำไมพลังของคุณถึงอ่อนแอขนาดนี้ ตอนข้ามผ่านดวงดาวใช้พลังจนหมดหรือ?”
ซูหมิงเลิกคิ้ว ตอนนี้เขาก็เป็นแค่คนธรรมดาทั่วไป พลังอ่อนแอก็เป็นเรื่องปกติ
ไม่คิดเลยว่าอ้ายลี่หย่าจะจินตนาการเรื่องราวแทนเขาไปเสียแล้ว ไหน ๆ ต่อไปเขาก็จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ อยู่ดี สู้ยืนยันตามคำพูดนี้ไปเลยดีกว่า จะได้ไม่ต้องวุ่นวายมาก
คิดได้ดังนั้น ซูหมิงก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญาแล้วกล่าวว่า:
“เฮ้อ สมกับเป็นคุณจริง ๆ ปิดบังไม่ได้เลย ผมใช้พลังจนหมดเพราะเดินทางข้ามห้วงมิติจริง ๆ ต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะฟื้นกลับมาเหมือนเดิม”
อ้ายลี่หย่าพยักหน้า ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า:
“เข้าใจแล้ว ในเมื่อคุณสูญเสียพลังไปและขาดความสามารถในการป้องกันตัว ต่อไปก็มาอาศัยอยู่บนดวงจันทร์เถอะ
พวกเราจะคอยปกป้องคุณอยู่ที่นี่ คุณจะได้ฟื้นฟูพลังอย่างสบายใจ”
ซูหมิงมองอ้ายลี่หย่าผู้แสนดีและงดงาม ก่อนเอ่ยชมจากใจจริงว่า:
“อ้ายลี่หย่า ขอบคุณนะครับ คุณเป็นเทพีที่ทั้งใจดีและสวยมากจริง ๆ”
อ้ายลี่หย่าไม่คิดว่าซูหมิงจะชมเธอตรงไปตรงมาขนาดนี้ ใบหน้าอ่อนโยนของเธอพลันร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย
นับตั้งแต่ถูกสร้างขึ้นมา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้รับคำชมตรง ๆ แบบนี้!
ยิ่งไปกว่านั้น คำชมนั้นยังมาจากผู้มาเยือนจากนอกโลก หัวใจของเธอจึงเกิดระลอกคลื่นแปลกใหม่ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
“อ้ายลี่หย่า!”
“พี่ใหญ่!”
ในเวลานั้นเอง ห้วงมิติก็ถูกฉีกออก เทพีจันทราอีกสององค์เดินทางมาถึง พวกเธอคือคานง เทพีจันทราน้ำค้างแข็ง และซังน่าต๋า เทพีจันทราสายรุ้ง ทั้งคู่มีรูปลักษณ์แบบ “จันทราวิญญาณ”
หลังได้รับข่าวจากอ้ายลี่หย่า พวกเธอก็รีบเร่งเดินทางมาทันที เพราะกังวลว่าอาจเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น
เมื่อเห็นว่าอ้ายลี่หย่าปลอดภัยดี เทพีจันทราทั้งสองก็ถอนหายใจโล่งอก ทว่าทันใดนั้นพวกเธอก็ชะงักไป
อ้ายลี่หย่าเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปจากเดิม กลายเป็นรูปร่างที่พวกเธอไม่เคยเห็นมาก่อน
แม้รูปร่างนี้จะดูตัวเล็ก แต่กลับน่ารักอย่างบอกไม่ถูก
ซังน่าต๋าผู้ร่าเริงอดใจไม่ไหว จึงส่งกระแสจิตถามอ้ายลี่หย่าก่อนว่า:
“พี่ใหญ่ เขาเป็นใครเหรอ? รูปแบบสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เป็นแขกจากในจักรวาลหรือ?”
“น้องเล็ก เขาเป็นผู้พเนจรเผ่ามนุษย์ ชื่อซูหมิง ใช้พลังจนหมดเพื่อข้ามดวงดาว เลยดูอ่อนแอไปหน่อย”
“อะไรนะ?! เป็นแขกจากนอกโลกที่เดินทางข้ามดวงดาวมาจริง ๆ ด้วย สุดยอดไปเลย!”
คานง เทพีจันทราน้ำค้างแข็งผู้เป็นพี่สาวคนรอง เอ่ยแทรกขึ้นมาในตอนนั้นว่า:
“เข้าใจแล้ว มิน่าล่ะ ทั้งที่เขาดูอ่อนแอ แต่กลับทำให้ฉันรู้สึกลึกลับ”
“แขกจากนอกโลกต้องรู้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากมายแน่ ๆ พวกเราฉวยโอกาสนี้ถามให้ละเอียดกันเถอะ”
จากนั้นเทพีจันทราทั้งสามก็หยุดสนทนาอย่างลับ ๆ แสงศักดิ์สิทธิ์ส่องวาบขึ้น คานงกับซังน่าต๋าก็เปลี่ยนเป็นรูปร่างมนุษย์เช่นกัน
คานงเป็นพี่สาวคนรองในบรรดาเทพีจันทราทั้งสาม มีผมยาวสีฟ้าขาว ดูสง่างามและน่าเกรงขาม
ซังน่าต๋าเป็นน้องสาวคนเล็ก มีผมยาวสีชมพู ดูร่าเริงและกระตือรือร้น
รูปร่างมนุษย์ของเทพีจันทราทั้งสามต่างมีเสน่ห์คนละแบบ ล้วนเป็นเทพีที่งดงาม
อ้ายลี่หย่ายังคงยิ้มอย่างอ่อนโยน ก่อนเอ่ยแนะนำว่า:
“ซูหมิง นี่คือพี่น้องของฉัน พวกเธอก็เป็นเทพีแห่งจันทราเหมือนกัน คนทางซ้ายคือคานง ส่วนคนทางขวาคือซังน่าต๋า”
“ซูหมิง ยินดีที่ได้รู้จักนะ ยินดีต้อนรับ!”
“ซูหมิง คุณคงรู้เรื่องราวจากนอกโลกเยอะมากเลยใช่ไหม ต่อไปเล่าให้พวกเราฟังได้หรือเปล่า?”
ซูหมิงมองเทพีจันทราทั้งสามที่เป็นมิตร แล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า:
“ไม่มีปัญหาครับ ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากเป็นเพื่อนกับพวกคุณ ต่อจากนี้คงต้องรบกวนให้ช่วยดูแลผมด้วยนะครับ”
เทพีจันทราทั้งสามมองหน้ากัน ก่อนจะตอบพร้อมกันว่า:
“ไม่รบกวนเลย! ซูหมิง ต่อไปถือว่าพวกเราเป็นเพื่อนกันได้เลยนะ พวกเราดีใจมากแน่ ๆ
สำหรับพวกเราแล้ว มิตรภาพเป็นประสบการณ์ใหม่ที่น่าสนใจจริง ๆ”
นับตั้งแต่ถูกสร้างขึ้นมา เทพีทั้งสามก็อาศัยอยู่บนดวงจันทร์มาโดยตลอด ไม่เคยจากไปไหน และทำหน้าที่ของตนอย่างเคร่งครัด
แม้แต่เทพเจ้าก็ยังรู้สึกหดหู่และโดดเดี่ยวอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว ในที่สุดพวกเธอก็กำลังจะมีเพื่อนเป็นของตัวเอง
“พี่ใหญ่ พาพวกเราไปวิหารของพี่เถอะ ที่นี่ไม่เหมาะจะคุยกัน เดี๋ยวเราจัดงานเลี้ยงต้อนรับซูหมิงกันให้ดีเลย”
“ได้สิ”
ตามข้อเสนอของซังน่าต๋า ทุกคนจึงมุ่งหน้าไปยังวิหาร
ตอนนี้ยังไม่ถึงศึกเพลิงฝังกลบ ดวงจันทร์ทั้งสามยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ ทิวทัศน์จึงงดงามมาก
เทพีจันทรานิรันดร์ดูแลพลังแห่งกระแสน้ำขึ้นลง และครอบครองพลังจันทรานิรันดร์อันมหาศาล ด้วยอำนาจแห่งเทพ ดอกไม้อธิษฐานจันทราสีน้ำเงินจึงเบ่งบานเต็มดวงจันทร์นิรันดร์ เปี่ยมด้วยชีวิตชีวาและงดงามอย่างยิ่ง
เมื่อทุกคนเดินผ่าน ดอกไม้อธิษฐานจันทราเหล่านั้นก็ไหวเอนช้า ๆ ราวกับกำลังโบกมือต้อนรับ
ไม่นานทุกคนก็มาถึงวิหาร อย่างที่คาดไว้ มันมีรูปแบบเทคโนโลยีของเผ่ามังกร ดูคล้ายซากโบราณสถานแห่งนาตลันในยุคหลัง
ก้อนหินขนาดใหญ่ถูกนำมาก่อเรียงซ้อนกัน อาศัยพลังศักดิ์สิทธิ์ประกอบขึ้นเป็นวิหารอันยิ่งใหญ่
ภายในวิหารมีเครื่องกลนับไม่ถ้วน ซึ่งสามารถปรับเปลี่ยนภูมิประเทศได้ตามต้องการ
ตอนนี้ยังไม่มีวัฒนธรรมโต๊ะอาหารอย่างยุคหลัง การต้อนรับของเทพีจันทราทั้งสามจึงเป็นเพียงการนั่งรวมกัน แล้วนำของดี ๆ ออกมาแบ่งปันกัน
แม้พวกเธอจะอาศัยอยู่บนดวงจันทร์มาโดยตลอด แต่ก็สามารถเฝ้าสังเกตทุกความเคลื่อนไหวบนผืนแผ่นดินเทย์วัตได้ตลอดเวลา
ดังนั้นพวกเธอจึงรู้ดีว่าในเทย์วัตมีอาหารอะไรบ้าง
กลัวว่าซูหมิงจะกินไม่ชิน เทพีหลายองค์จึงใส่ใจเตรียมผลไม้รสอ่อนมาให้