“อร่อยจังเลย เหมือนที่แม่ทำให้กินเลย!”
หยุนซุยซุยกินเนื้อปลาอย่างเอร็ดอร่อย พลางกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณนะคะคุณลุง ต่อไปก็ทำของอร่อยรสชาติเหมือนฝีมือแม่ให้หนูกินอีกนะ!”
ระบบไม่ตอบ แถบแสดงค่าพลังชีวิตเหนือศีรษะของเธอเพิ่มจาก 55% เป็น 89% แล้ว
หยุนซุยซุยกินเนื้อปลาเข้าไปคำโต ๆ อีกหลายคำ จนอิ่มแปล้ แถบพลังชีวิตจึงเต็ม 100%!
ปลาตัวใหญ่ทั้งตัว ทำให้เธอบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ยังเหลืออีกตั้งเยอะ
หยุนซุยซุยมองเนื้อปลาที่กินไม่หมดแล้วพูดว่า “เก็บไว้กินตอนหิวนะ!”
จากนั้นก็วางไว้ข้าง ๆ อย่างระมัดระวัง จะได้ไม่เผลอทำสกปรก
“ถ้ามีตู้เย็นก็ดีสิ แม่จะเอาของกินที่กินไม่หมดไปแช่ตู้เย็น!” หยุนซุยซุยพึมพำ
ชาวแคว้นมังกรในห้องถ่ายทอดสดพากันชมเธอไม่หยุด:【ไม่คิดเลยว่าหนูน้อยซุยซุยจะมีความรู้เรื่องการใช้ชีวิตอยู่เหมือนกันนะ ยังรู้ด้วยว่าของกินที่เหลือต้องแช่ตู้เย็น!】
【เฮ้อ สมัยนี้ที่ไหนยังมีของกินเหลือจนต้องแช่ตู้เย็นกันล่ะ!】
【ดูหนูน้อยซุยซุยกินอร่อยขนาดนั้นแล้ว ฉันท้องร้องมานานไม่รู้เท่าไรแล้ว!】
【ฉันแทะไม้กระดานเตียงอยู่แล้ว พวกนายไหวไหมเนี่ย?】
นับตั้งแต่เกมเอาชีวิตรอดมาถึงเมื่อครึ่งปีก่อน ชีวิตของผู้คนยากลำบาก อาหารและของใช้ล้วนต้องพึ่งพาผู้เข้าแข่งขันหามาให้
เสบียงที่พวกเขากักตุนไว้หมดไปนานแล้ว
ตู้เย็นก็ว่างเปล่ามานานแล้ว
แม้แต่พื้นที่ที่ไม่ถูกน้ำท่วมก็ปลูกพืชผลอะไรไม่ขึ้น
ภายนอกแห้งแล้งรกร้าง รากหญ้าถูกขุดจนเกลี้ยง
ไม่ต้องพูดถึงเปลือกไม้เลย
อาหาร เครื่องดื่ม และของใช้ที่พวกเขามีอยู่ตอนนี้ ส่วนใหญ่ได้มาจากสิ่งของที่ผู้เข้าแข่งขันส่งมอบทุกวันตอนแปดโมงเช้า ซึ่งจะได้รับคืนเป็นพันเท่า
ผู้คนที่เหลืออยู่เจ็ดร้อยล้านคนมีจำนวนมหาศาลเกินไป แค่พึ่งพาผู้เข้าแข่งขันสิบคนที่เอาชีวิตรอดจากความตายทุกวัน หนีจากปากสัตว์ทะเลแล้วงมสิ่งของขึ้นมา ย่อมไม่มีทางเลี้ยงดูทุกคนได้
ดังนั้น ตอนนี้ผู้คนจึงมีอาหารกินเพียงวันละมื้อเป็นส่วนใหญ่
แถมยังต้องดูด้วยว่าวันก่อนผู้เข้าแข่งขันส่งอะไรมาให้
ถ้าวันไหนอาหารไม่พอ ก็ต้องนำเสบียงสำรองออกมาใช้
ตลอดครึ่งปีนับตั้งแต่เกมเอาชีวิตรอดมาถึง เสบียงสำรองของประเทศก็ถูกกินไปเกือบหมดแล้ว ตอนนี้จึงต้องพึ่งสิ่งของและอาหารที่ผู้เข้าแข่งขันส่งมอบให้ทุกวันเป็นหลัก
มีมากก็กินมาก มีน้อยก็ต้องทนหิว
ถ้าไม่มี ก็ได้แต่ดื่มลมประทังชีวิต!
หยุนซุยซุยรู้ว่าอาหารที่เธอกินทุกวันส่วนใหญ่เป็นสิ่งที่พ่อหาขึ้นมา
ตอนนี้เธอก็มางมหาของด้วยตัวเอง แม่ยังรอให้ส่งอาหารกลับไปให้ที่บ้าน หลังจากกินจนอิ่มหนำ หยุนซุยซุยก็คว้าคันเบ็ดทันที แล้วเหวี่ยงไปมาเหมือนที่ทำก่อนหน้านี้ ราวกับกำลังตกปลาแบบเหยื่อปลอม หลังเหวี่ยงไปเจ็ดแปดครั้ง คันเบ็ดเด็กก็ดูเหมือนจะเกี่ยวอะไรบางอย่างได้
หยุนซุยซุยรีบดึงคันเบ็ดกลับอย่างแรง พอเห็นหีบไม้ใบที่สองโผล่พ้นผิวน้ำ ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย “หีบสมบัติอีกแล้ว เปิดหีบสมบัติได้อีกแล้ว!”
ชาวแคว้นมังกรร้องฮือฮา:【โอ้โห หนูน้อยซุยซุยผู้นำโชคเก่งจริง ๆ!】
【ใครว่าอายุสามขวบครึ่งแล้วยังเด็ก แถมอ่านหนังสือไม่ออก ดูนี่สิ นี่แหละฝีมือ!】
【พวกเรารอดแล้ว ดวงดีขนาดนี้ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย!】
ชาวเกาะญี่ปุ่นแสดงความเห็น:【มีการโกงแน่ ๆ ต้องมีเบื้องหลังแน่นอน!】
จ้าวหลินหลินเตะคนนั้นออกจากห้องทันที เธอเป็นผู้ดูแลห้องถ่ายทอดสด จึงมีสิทธิ์เตะคนออก
พอเห็นชาวเกาะญี่ปุ่น เธอก็อยากส่งมือทะลุสายเน็ตไปฆ่าให้รู้แล้วรู้รอด!
ชาวเกาะเกาหลีที่แอบซุ่มเงียบอยู่ก็ทนไม่ไหวเช่นกัน:【ทำไมถึงเตะคนออกล่ะ มีการโกงจริงหรือเปล่า?】
【คนแคว้นมังกรตกลงอะไรกับระบบไว้หรือไง?】
【พวกแคว้นมังกรไร้ยางอาย โกงกันชัด ๆ!!!】
จ้าวหลินหลินจัดการรวดเดียวจนอีกฝ่ายแทบตั้งตัวไม่ทัน เตะชาวเกาะเกาหลีที่ใส่ร้ายออกจากห้องถ่ายทอดสด ปิดปาก และขึ้นบัญชีดำครบชุด
เมื่อไม่เห็นคนจากประเทศอื่นเข้ามาโวยวาย ผู้คนในแคว้นมังกรก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก
ถ้าโกงกันจริง คงไม่ส่งเด็กน้อยวัยสามขวบเข้าร่วมเกมเอาชีวิตรอดหรอก!
ทุกคนรู้ดีว่าหยุนซุยซุยมีดวงนำโชคติดตัวมาแต่กำเนิด
พวกเขาเชื่อว่าคนซื่อย่อมมีโชคของคนซื่อ
หยุนซุยซุยเพิ่งสามขวบ ยังไม่รู้อะไรเลยไม่ใช่หรือ เด็กโง่ ๆ ก็ย่อมมีโชคของตัวเองนั่นแหละ!
หยุนซุยซุยไม่รู้เลยว่ามีคนใส่ร้ายเธอในห้องถ่ายทอดสด พอเห็นหีบสมบัติ มุมปากของเธอก็ยกขึ้นตามไปด้วย เธอออกแรงลากหีบขึ้นฝั่ง แล้วใช้มือน้อย ๆ ที่จะกอบโกยเงินทองเปิดหีบไม้ด้วยความกระตือรือร้น “หนูอยากได้ตู้เย็น แล้วก็อยากได้พ่อ หนูอยากกลับบ้านกับพ่อ!”
พอเปิดหีบ หยุนซุยซุยมองเข้าไปข้างใน ไม่เห็นตู้เย็น ไม่เห็นพ่อ มีแค่แตงโมลูกใหญ่หนึ่งลูก ไฟฉายหนึ่งกระบอก แล้วก็การ์ดหนึ่งใบ!
ระบบเอาชีวิตรอดกลัวว่าเธอจะอ่านไม่เข้าใจ จึงประกาศด้วยเสียง:【ขอแสดงความยินดีกับหนูน้อยหยุนซุยซุยที่ได้รับหีบไม้ รางวัลมีดังนี้:
แตงโมฉีหลิน น้ำหนัก 5 ชั่ง จำนวน 1 ลูก
ไฟฉายแสงแรงสูง จำนวน 1 กระบอก (สร้างความเสียหายแก่สัตว์ทะเลระดับหนึ่งได้ ไฟฉายสามารถอัปเกรดได้ เป็นอาวุธป้องกัน ปัจจุบันเป็นไฟฉายป้องกันระดับหนึ่ง!)
การ์ดล่องหน จำนวน 1 ใบ (การ์ดทดลองใช้ได้ครั้งเดียว)
ค่าชะตาประเทศ +2】
เมื่อเห็นสิ่งของที่ได้มา ผู้คนในแคว้นมังกรก็ร้องฮือฮา:【ซุยซุยเป็นหนูน้อยผู้นำโชคตัวจริงเสียงจริง!】
【ได้อาวุธป้องกันเร็วขนาดนี้ ไฟฉายนี่ดูเก่งมากเลย!】
【ค่าชะตาประเทศตั้ง 2 คะแนนแน่ะ!】
【มีแค่ฉันหรือเปล่าที่คิดว่าแตงโมลูกนั้นหวานมาก?】
【ฉันก็คิดเหมือนกัน แถมเป็นแตงโมฉีหลินไร้เมล็ดด้วย กรอบหวานฉ่ำน้ำ ปีที่แล้วบ้านฉันซื้อมาเยอะมาก วันนี้ก็ยังอยากกินอีกสักคำเลย!】
【ไม่รู้ว่าหนูน้อยจะส่งแตงโมขึ้นไปไหม อยากกินจัง!】
แตงโมลูกเดียวก็ปลุกความอยากกินของผู้คนได้เป็นจำนวนมาก
สิ่งที่จ้าวหลินหลินชอบที่สุดคือค่าชะตาประเทศ
เมื่อเห็นค่าชะตาประเทศที่เพิ่มเข้ามา ตัวเลขก็เปลี่ยนจาก 28 เป็น 30
วันนี้คนที่สร้างผลงานมากที่สุดคือซุยซุย เธอคนเดียวส่งค่าชะตาประเทศให้พวกเขาถึง 9 คะแนน
ใกล้จะบ่ายแล้ว แต่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นกลับยังหาหีบสมบัติไม่เจอ
พอตกกลางคืน หีบสมบัติก็จะหายไป
หีบสมบัติที่ไม่มีเกราะคุ้มครองสำหรับมือใหม่หาได้ยากมาก โดยพื้นฐานแล้วมักถูกสัตว์ทะเลดุร้ายจับจ้อง พวกเขาต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อกู้หีบขึ้นมา บางคนถึงขั้นต้องเอาชีวิตเข้าแลก
หยุนซุยซุยไม่รู้เลยว่าในช่วงเวลาที่เธอเปิดหีบสมบัติ มีหลายประเทศต้องสูญเสียผู้เข้าแข่งขันไปแล้ว
ทางแคว้นมังกรยังไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต
ถึงอย่างไร วันนี้ผู้เข้าแข่งขันสำรองที่ดูอ่อนแอที่สุดอย่างหยุนซุยซุย กลับกลายเป็นคนที่สร้างผลงานได้มากที่สุด
หลังรับรางวัลแล้ว หยุนซุยซุยก็เดินหน้าต่อ ตกหีบสมบัติอย่างสบาย ๆ เหมือนกำลังทำเล่น ๆ
ผู้คนมากมายเฝ้าดูห้องถ่ายทอดสดของหยุนซุยซุย และเห็นเธอตกหีบสมบัติใบที่สามขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย
คราวนี้หยุนซุยซุยไม่ได้ตื่นเต้นเท่าเดิม เธอกอดหีบไม้แล้วพูดกับมันอย่างน่ารัก “เจ้าหีบจ๋า ต้องเชื่อฟังนะ คราวนี้ต้องให้ของที่หนูอยากได้ อากาศร้อนมาก ปลาจะเสียแล้ว แตงโมต้องแช่เย็นถึงจะอร่อย หนูอยากได้ตู้เย็น!”
“อ้อ แล้วก็อย่าลืมส่งพ่อมาด้วยนะ หนูคิดถึงพ่อแล้ว!”
“พ่อมาแล้ว พวกเราก็กินแตงโมได้ หนูกินครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งให้แม่ ฮิ ๆ!”
พูดจบ เธอเหมือนจะรู้สึกว่าข้อเสนอของตัวเองยังไม่มากพอ จึงก้มลงจุ๊บหีบหนึ่งที “หนูจุ๊บเจ้าแล้ว ต้องเชื่อฟังนะ!”
ในห้องถ่ายทอดสด:【ซุยซุยน่ารักมาก ถึงกับออดอ้อนหีบสมบัติ ทำตัวน่าเอ็นดูแล้วยังจุ๊บมันอีก อายุแค่นี้ก็รู้จักเอาใจหีบสมบัติแล้ว เก่งจริง ๆ!】
【ให้เธอเถอะ ให้เธอเถอะ เธอแค่อยากได้พ่อ ไม่ได้อยากได้ดาวบนฟ้าสักหน่อย ถ้าฉันเป็นหีบสมบัตินะ ฉันต้องยอมแน่!】
ชาวอินทรีขาวแสดงความเห็น:【ระบบอย่าทำตามคำขอเด็ดขาด ไม่ใช่มีแค่เธอคนเดียวที่มีพ่อเสียหน่อย!】
【คนข้างบนหุบปากไปเลย ระบบอย่าไปฟังคนต่างชาติ พวกนั้นแค่อิจฉา!】
จ้าวหลินหลินเตะคนจากประเทศอื่นออกไปทั้งหมด จะได้ไม่ให้พวกเขามาทำลายอารมณ์ของทุกคน
ในห้องถ่ายทอดสดมีข้อความวิ่งผ่านไม่ขาดสาย ส่วนหยุนซุยซุยจุ๊บหีบไม้แล้วตบฝาหีบเบา ๆ ราวกับกำลังต่อรองกับมัน
ครู่หนึ่ง มือเล็ก ๆ ก็เปิดฝาหีบ เผยให้เห็นรางวัลจากหีบสมบัติใบที่สาม ตู้เย็นที่หยุนซุยซุยอยากได้ไม่มี!
พ่อที่เธออยากได้ก็ไม่มี!
หยุนซุยซุยผิดหวังมาก ชาวเน็ตในห้องถ่ายทอดสดก็ผิดหวังเช่นกัน
ระบบเกมเอาชีวิตรอดเริ่มประกาศรางวัล:【ขอแสดงความยินดีกับหนูน้อยหยุนซุยซุยแห่งแคว้นมังกร ที่เป็นคนแรกของโลกซึ่งรวบรวมหีบสมบัติครบสามใบ ได้รับรางวัลเพิ่มเป็นสองเท่า รางวัลมีดังนี้:
แป้งโฮลวีต บรรจุถุงละ 5 ชั่ง จำนวน 2 ถุง
แตงกวาลูกเล็ก บรรจุถุงละ 1 ชั่ง จำนวน 2 ถุง
ไข่ไก่บ้าน แผงละ 30 ฟอง จำนวน 2 แผง
ค่าชะตาประเทศ +4】
พอรางวัลปรากฏขึ้น ผู้คนในแคว้นมังกรก็ตะลึง
แป้งสาลีเชียวนะ ในที่สุดพวกเขาก็จะได้กินซาลาเปา เกี๊ยว บะหมี่ แป้งหมักทอด และแป้งไม่หมักทอด หรือจะทำแกงแป้งเป็นเม็ด ๆ ก็กินได้เหมือนกัน
ช่วงนี้พวกเขากินแต่ปลา กุ้ง ปู และสาหร่าย จนแทบจะกินไม่ไหวแล้ว
แค่อยากได้อาหารจำพวกแป้งสักหน่อย
น่าเสียดายที่ผู้เข้าแข่งขันของแคว้นมังกรพยายามกู้หีบสมบัติและฆ่าสัตว์ทะเลแทบตาย แต่รางวัลข้าวกับแป้งที่ได้กลับมีน้อยมาก
โจ๊กข้นที่ทุกคนกินก็ทำจากเสบียงสำรองเก่า
คนมาก อาหารน้อย ทุกคนผอมจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม
ที่หยุนซุยซุยยังดูอวบอ้วน มีแก้มยุ้ยนิด ๆ ก็เพราะพ่อของเธอเป็นผู้เข้าแข่งขัน ครอบครัวของผู้เข้าแข่งขันจึงได้รับการดูแลเป็นพิเศษและมีอาหารมากกว่าคนอื่น
หมิงเยว่เองก็ไม่ยอมกิน เธอแทบจะยกอาหารทั้งหมดให้ลูกสาว จึงเลี้ยงหยุนซุยซุยจนมีเนื้อมีหนัง แก้มยุ้ยกว่าเด็กคนอื่นเล็กน้อย
แม้หยุนซุยซุยจะไม่เห็นตู้เย็นกับพ่อที่อยากได้ แต่พอเห็นไข่ไก่ ดวงตาของเธอก็ยังเป็นประกาย