“แม่ แม่?”
หยุนซุยซุยตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าแม่หายไป
บ้านก็หายไปด้วย
ร่างเล็กจ้อยของเธอยังสวมชุดนอนลายลูกหมาตัวน้อยผ้าฝ้ายนุ่มนิ่ม ทั้งเสื้อและกางเกง ผมหยิกฟูตามธรรมชาติ เธอนั่งยอง ๆ อย่างงุนงงอยู่บนลังโฟมที่ลอยกลางทะเล
ใต้เท้าคือมหาสมุทรกว้างใหญ่ เหนือศีรษะคือท้องฟ้าสีครามกับเมฆขาว แสงแดดจ้าจนดวงตากลมใสแวววาวราวลูกกวางน้อยต้องหรี่ลง เธอเบะปากร้องไห้ “แม่ไม่เอาซุยซุยแล้วเหรอ?”
ขณะนั้น ห้องถ่ายทอดสดเงียบงันไปชั่วขณะ
ไม่นานเสียงอุทานตกตะลึงก็ดังสนั่นขึ้นมา:
【ให้ตายสิ ระบบเฮงซวยไม่ใช่คนจริง ๆ ด้วยซ้ำ ยังส่งเด็กน้อยมาอีก!!!】
【เธออายุสามขวบหรือเปล่า?】
【สวรรค์จะเอาชีวิตแคว้นมังกรแล้ว!】
【จับได้เด็กน้อยคนนี้ สู้จับฉันไปยังจะดีกว่า!】
【เธอจะรอดช่วงเริ่มต้นได้ไหม?】
“ซุยซุย!” หมิงเยว่เห็นลูกสาวปรากฏตัวในห้องถ่ายทอดสดของผู้เข้าแข่งขันสำรอง ภาพตรงหน้าพลันมืดวูบ เกือบหมดสติไป
“ซุยซุยของแม่ ลูกเพิ่งสามขวบครึ่งเอง ทำไมต้องจับลูกไปด้วย ถ้าจะจับก็จับแม่สิ!”
“ฉันยินดีไปเข้าร่วมเกมเอาชีวิตรอดแทนลูกสาว ได้โปรดเถอะ ระบบ!”
ต่อให้หมิงเยว่คุกเข่าก้มศีรษะอ้อนวอน ก็ไร้ประโยชน์ ระบบเอาชีวิตรอดไม่ฟังเธอ มันอยากจับใครก็จับ
หน่วยปฏิบัติการพิเศษเกมเอาชีวิตรอดแห่งแคว้นมังกร
หลิวจวินมองผู้เข้าแข่งขันสำรองบนหน้าจอจนแทบถลนออกจากเบ้า นึกว่าตัวเองตาฝาด แต่เมื่อเพ่งดูอีกครั้งก็เห็นว่าเป็นเด็กน้อยอายุราวสามขวบ “ทำไมถึงมีเด็กสามขวบถูกเลือกด้วย?”
“ก่อนหน้านี้เคยมีกรณีแบบนี้ไหม?”
“เด็กผู้หญิงคนนี้เป็นลูกใคร ได้ข้อมูลหรือยัง?”
จ้าวหลินหลินตอบว่า “เคยค่ะ ก่อนหน้านี้ประเทศอินทรีขาวเคยมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งถูกเลือก แต่ยังไม่ทันออกจากเขตเริ่มต้นก็เสียชีวิตแล้ว”
เมื่อได้ข้อมูลของหยุนซุยซุยมา จ้าวหลินหลินก็รีบรายงานหลิวจวินทันที “ท่านผู้อำนวยการคะ ได้ข้อมูลเด็กคนนี้แล้วค่ะ หยุนซุยซุย อายุสามขวบสองเดือน พ่อชื่อหยุนจวิ้นเจี๋ย เป็นผู้เข้าแข่งขันชุดแรก ส่วนแม่ชื่อหมิงเยว่ เป็นแพทย์ค่ะ”
“เธอเป็นลูกสาวของหยุนจวิ้นเจี๋ย แล้วตอนนี้หยุนจวิ้นเจี๋ยอยู่ที่ไหน?”
“พอผ่านช่วงเริ่มต้นไปแล้ว ให้เขาไปหาลูกสาว มีเขาคอยปกป้อง อย่างน้อยเด็กคนนี้ก็น่าจะมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นอีกสองสามวัน” หลิวจวินมองเด็กน้อยวัยสามขวบที่หมอบอยู่ในลังโฟม หันซ้ายแลขวา แถมยังมีอารมณ์เล่นน้ำแล้วก็ปวดหัว
ขนาดนี้แล้วยังเล่นสนุกอยู่ได้ ทำไมเด็กคนนี้ถึงซุกซนขนาดนี้นะ!
แคว้นมังกรจบเห่แน่!
จ้าวหลินหลินถามว่า “เด็กตัวเล็กขนาดนี้จะรอดช่วงเริ่มต้นไหมคะ?”
หลิวจวินเจ็บใจจนพูดไม่ออก “……”
แม้ช่วงเริ่มต้นจะไม่มีสัตว์ประหลาดโจมตีมากนัก ถือเป็นช่วงคุ้มครองก็ตาม
แต่ทั้งขาดอาหารขาดน้ำ แถมยังอยู่กลางทะเล ถ้าเด็กคนนี้ตกลงไปคงเหมือนผู้เข้าแข่งขันเด็กน้อยของประเทศอินทรีขาว ไม่ต้องรอให้สัตว์ประหลาดโจมตี แค่พลาดลื่นตกทะเลก็คงปีนกลับขึ้นมาไม่ได้อีก
เธอเพิ่งสามขวบ
ไม่ใช่สิบสามขวบ!
หรือยี่สิบสามขวบ!
ระบบไม่ใช่คนจริง ๆ ด้วยซ้ำ ถึงกับจับเด็กสามขวบมา ขอให้มันทำภารกิจไม่สำเร็จไปตลอดชีวิตเถอะ!
หลิวจวินกำหมัดแน่น รู้สึกหนักอึ้งในใจ การต้องมองเด็กน้อยที่อายุยังไม่ถึงสามขวบครึ่งตายไปต่อหน้าต่อตา ในห้องถ่ายทอดสด ต่อหน้าพวกเขา ช่างโหดร้ายเกินไป
หลังจากเกมเอาชีวิตรอดปรากฏขึ้น แคว้นมังกรของพวกเขาก็สูญเสียผู้คนไปมากมาย
ตอนนี้ยังจะใช้เด็กน้อยมาทิ่มแทงใจพวกเขาอีก
ถ้ามองไม่เห็นก็คงยังดี อย่างมากก็เป็นแค่ตัวเลขเย็นชา
แต่ตอนนี้กลับต้องให้คนทั้งประเทศดูถ่ายทอดสด มองเด็กน้อยที่อายุยังไม่ถึงสามขวบครึ่งตายในเกม ช่างโหดร้ายจริง ๆ!
“จ้าวหลินหลิน เฝ้าห้องถ่ายทอดสดหมายเลข 10 ไว้ให้ดี ถ้าหยุนซุยซุยมีอะไรเกิดขึ้นให้รายงานฉันทันที” หลิวจวินสั่ง
จ้าวหลินหลินพยักหน้า “รับทราบค่ะ ฉันจะจับตาดูห้องถ่ายทอดสดหมายเลข 10 ตลอด ท่านผู้อำนวยการวางใจได้ค่ะ!”
แม้จะรู้สึกหนักใจ แต่จ้าวหลินหลินก็อดเป็นห่วงเด็กน้อยคนนี้ไม่ได้
ขอร้องละ!
เจ้าแม่กวนอิม เง็กเซียนฮ่องเต้ เทพเจ้าแห่งโชคลาภ ขอให้คุ้มครองหยุนซุยซุยด้วยเถอะ!
ขอให้เธอพยายามมีชีวิตรอดผ่านช่วงเริ่มต้นไปให้ได้!
หยุนซุยซุยยังไม่รู้เลยว่าทุกการเคลื่อนไหวของเธอกำลังอยู่ในสายตาคนอื่น เธอยังคิดว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ มือเล็กอวบอ้วนตบลงบนแก้มป่องนุ่มนิ่มดังเพียะ เจ็บจนต้องกะพริบตากลมใส “อ๊ะ เจ็บจัง! ไม่ได้ฝันนี่นา!”
“แม่ แม่อยู่ไหน?” ดวงตากลมแบบลูกกวางของหยุนซุยซุยเอ่อคลอด้วยน้ำตา มองผืนทะเลตรงหน้า นอกจากขยะลอยน้ำบางส่วนแล้ว ก็ไม่เห็นใครเลย
ไม่มีแม่
ไม่มีโต้วโต้ว!
แล้วก็ไม่มี...พ่อ!!!
ในที่สุดหยุนซุยซุยก็เข้าใจแล้วว่าทำไมที่นี่ถึงดูคุ้นตา เธอดีใจจนร้องว่า “พ่อ เป็นทะเลที่พ่อออกไปจับปลานี่นา หนูมาหาพ่อจริง ๆ ด้วย!”
หยุนซุยซุยดูถ่ายทอดสดของพ่อทุกวัน เห็นพ่อพยายามจับปลา เก็บกล่อง หาอาหารและน้ำดื่มอยู่ในโทรศัพท์ แถมยังส่งอาหารกับน้ำดื่มมาให้พวกเธอด้วย
สตรอว์เบอร์รีลูกเล็ก ส้มลูกจิ๋ว น่องไก่ชิ้นใหญ่ และปูตัวโตที่หยุนซุยซุยกิน ล้วนเป็นของที่พ่อจับกลับมาทั้งนั้น
แม่บอกว่าพ่อเข้าร่วมเกมเพื่อหาอาหารกับน้ำดื่มมาให้พวกเธอ พ่อเก่งมาก!
หยุนซุยซุยเฝ้าดูถ่ายทอดสดทุกวัน มองพ่อสู้กับสัตว์ประหลาดกลางทะเล สัตว์ประหลาดเก่งมาก พ่อบาดเจ็บอยู่บ่อย ๆ แต่ถึงจะบาดเจ็บพ่อก็ยังไม่ตาย พ่อก็เก่งเหมือนกัน!
เธออยากเป็นหมอ จะได้รักษาแผลให้พ่อเหมือนแม่!
แม่ของหยุนซุยซุยเป็นหมอ พอโตขึ้นหยุนซุยซุยก็อยากเป็นหมอ รักษาคน ช่วยชีวิตพ่อ
ก่อนนอนเธอคิดว่าจะไปหาพ่อ แต่พอตื่นขึ้นมาแม่กลับหายไป
เธอลอยอยู่คนเดียวกลางทะเล สถานที่เหมือนกับที่พ่อเคยปรากฏตัวก่อนหน้านี้
หยุนซุยซุยรู้แล้วว่าเธอเองก็ออกทะเลมาเล่นเกม จะได้เจอพ่อ!
เมื่อคิดได้อย่างนั้น หยุนซุยซุยก็รู้ว่าแม่คงกำลังมองเธออยู่ในโทรศัพท์ เธอไม่อยากให้แม่เป็นห่วง เหมือนที่พ่อพูดกับพวกเธอผ่านโทรศัพท์ว่า “ที่รัก ซุยซุย ผมไม่เป็นไร สบายดี พักผ่อนเต็มที่แล้ว พรุ่งนี้ค่อยไปสู้กับสัตว์ประหลาดต่อ”
น่าเสียดายที่เวลาหยุนซุยซุยพูดกับพ่อ พ่อไม่ได้ยิน
แต่สิ่งที่พ่อพูด เธอได้ยิน!
ถ้าอย่างนั้นแม่ก็ต้องได้ยินสิ่งที่เธอพูดเหมือนกัน!
“แม่คะ ซุยซุยออกทะเลมาเล่นเกมแล้วนะ รอหนูหาพ่อเจอ พวกเราจะเล่นเกมด้วยกัน จับปลา เก็บเนื้อ เก็บของกินมาเยอะแยะเลย แม่รอก่อนนะ หนูกับพ่อจะรีบกลับบ้านเร็ว ๆ นี้!” หยุนซุยซุยพูดรับปากกับอากาศว่างเปล่า ดวงตาเป็นประกาย
หมิงเยว่ที่กำลังดูถ่ายทอดสดร้องไห้จนแทบขาดใจ “ซุยซุย ลูกแม่ ขอให้ลูกปลอดภัยนะ มีชีวิตอยู่รอให้พ่อไปหาลูก!”
พอพ้นช่วงเริ่มต้น ตำแหน่งของเธอก็จะถูกเปิดเผย ถึงตอนนั้นหมิงเยว่จะขอร้องผู้อำนวยการหลิวให้ติดต่อหยุนจวิ้นเจี๋ย ให้เขาไปหาซุยซุย
ซุยซุยของพวกเขาจะต้องไม่เป็นอะไรเด็ดขาด!
ถึงหมิงเยว่ไม่ต้องบอก หลิวจวินที่กำลังดูถ่ายทอดสดก็จะติดต่อหยุนจวิ้นเจี๋ยอยู่แล้ว เขาเป็นผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งที่สุดของแคว้นมังกรในตอนนี้ สมกับที่เคยเป็นทหารหน่วยรบพิเศษ ความสามารถในการต่อสู้ไม่ใช่สิ่งที่พลเรือนทั่วไปจะเทียบได้
ตั้งแต่ผู้เข้าแข่งขันชุดแรก เขาก็มีชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้ ช่วยหาเสบียงให้แคว้นมังกรได้มากมาย ทั้งยังชนะการแข่งขันหลายครั้ง ปกป้องเมืองชายฝั่งไว้ได้หลายแห่ง และช่วยชีวิตผู้คนไปกว่าสามร้อยล้านคน
จนถึงตอนนี้ เขาขึ้นมาอยู่อันดับสามในตารางชะตาประเทศแล้ว
อันดับหนึ่งคือประเทศอินทรีขาว อันดับสองคือประเทศไก่ในกระป๋อง
พวกเขาโชคดี ผู้ที่ถูกเลือกต่างเป็นผู้เข้าแข่งขันที่มีฝีมือ
อันดับสี่คือประเทศวัวจอห์น อันดับห้าคือประเทศไก่กอลัวส์ ส่วนประเทศที่อยู่สามอันดับสุดท้ายจะได้รับบทลงโทษแตกต่างกันไป
อย่างเช่น เมืองถูกน้ำท่วม สมรรถภาพร่างกายของประชาชนทั้งประเทศลดลงครึ่งหนึ่ง เสบียงอาหารลดลงครึ่งหนึ่ง หรือขาดน้ำตั้งแต่สามถึงสิบวัน
บทลงโทษสุ่มออกมา
ทุกครั้งที่มีบทลงโทษ ประเทศที่ถูกลงโทษจะสูญเสียอย่างหนัก มีผู้เสียชีวิตนับไม่ถ้วน
ไม่จมน้ำตาย ก็เหนื่อยตาย อดตาย กระหายน้ำตาย!
เพื่อให้ประชาชนและครอบครัวมีชีวิตรอด ผู้เข้าแข่งขันต้องงัดพละกำลังออกมาให้เต็มสองร้อยเปอร์เซ็นต์ หากพวกเขาตายในเกม ก็เท่ากับตายจริง
ถ้าพวกเขาตาย ระบบจะจับคนในประเทศมาเป็นผู้เข้าแข่งขันสำรองทันที
หยุนซุยซุยก็คือผู้เข้าแข่งขันสำรองที่ถูกจับมา
ไม่นานระบบก็เผยข้อมูลแนะนำตัวของผู้เข้าแข่งขันหยุนซุยซุย:
ชื่อ: หยุนซุยซุย
อายุ: สามขวบสองเดือน (เพิ่งหย่านมได้ไม่นาน)
สถานะการศึกษา: เตรียมเข้าอนุบาล (ยังอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้)
สภาพร่างกาย: ตัวเล็กจ้อย (แทบไม่มีพลังต่อสู้)
กติกาเกม: รู้บ้างไม่รู้บ้าง (เด็กน้อยงุนงงคนหนึ่ง)
ค่าคุณูปการต่อชะตาประเทศของแคว้นมังกร: 0 (แค่อย่าติดหนี้ก็พอ!)
ประชาชนแคว้นมังกรเห็นข้อมูลแนะนำตัวของผู้เข้าแข่งขันที่ระบบเกมเอาชีวิตรอดประกาศแล้ว ราวกับฟ้าถล่มลงมาตรงหน้า!
ระบบกำลังเยาะเย้ยพวกเขาอย่างโจ่งแจ้ง!
โกรธแล้วโว้ยยยยย!