งานกวีชมดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิ กำหนดจัดขึ้นที่ริมทะเลสาบเมฆา นอกเมืองซึ่งทัศนียภาพงดงาม
หน้าจวนโหว
ฮวนฉู่ฉู่สวมชุดขาวบริสุทธิ์ดุจหิมะ เกล้าผมประดับไข่มุกเม็ดกลมเล็กๆ หลายเม็ด
นางงามดั่งดอกบัวขาวที่งอกพ้นโคลนตม สะอาดบริสุทธิ์เหนือใคร
นางถูกล้อมรอบด้วยสาวใช้หลายคน กำลังจะขึ้นรถม้าที่หรูหราที่สุดของจวนโหว
ก่อนขึ้นรถ ยังแอบมองเข้าไปในจวน มุมปากยกยิ้มน้อยๆ ที่แทบไม่มีใครสังเกตเห็น
งานกวีวันนี้ เชิญเฉพาะคุณหนูตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง
นางจะได้เห็นว่า ไอ้บ้านนอกที่อ่านหนังสือไม่ออกสักตัว จะทำตัวน่าอับอายขนาดไหนต่อหน้าคนมากมาย!
"ฉู่ฉู่ ยังไม่ไปอีกหรือ?"
เสียงแข็งกร้าวดังขึ้น
ฮวนฉู่ฉู่หันมอง
เห็นพี่รองของนาง ฮวนจิงหยู่ ยืนอยู่ข้างรถม้าหลังคาสีเขียวคันหนึ่งโดยไม่รู้ว่ามาเมื่อใด
วันนี้ฮวนจิงหยู่ไม่ได้ใส่ชุดปกติ
ยังคงสวมชุดเกราะหนักลายสัตว์ห้ำหั่น!
มือถือทวนยอดแดง
ยืนตระหง่านอยู่ข้างรถม้า ดุจเทพเฝ้าประตู
"พี่รอง?"
ฮวนฉู่ฉู่ตะลึง
"ท่าน...จะไปค่ายทหารหรือ?"
ฮวนจิงหยู่ไม่แม้แต่จะมองนาง
"ไม่ไปค่ายทหาร"
"ข้าจะไปส่งพี่สาวเจ้า"
รอยยิ้มของฮวนฉู่ฉู่แข็งค้างบนใบหน้า
พี่รองจะไปส่งพี่ใหญ่?
เมื่อวานซืนเขาไม่ถือดาบจะไปสั่งสอนบ้านนอกนั่นไม่ใช่หรือ?
แค่ผ่านไปเพียงสองวัน ท่าทีเปลี่ยนไปหมดเลย!
แล้วแค่งานชมดอกไม้ แต่งตัวแบบนี้จะไปทำไม?
ใครไม่รู้คงนึกว่าจวนโหวจะไปก่อเรื่องแน่!
"พี่...พี่ใหญ่แค่ไปงานเลี้ยง มีสาวใช้ตามไปด้วยก็พอแล้ว"
ฮวนฉู่ฉู่ฝืนยิ้มบางๆ
"พี่รองมีราชการยุ่ง จะให้มารบกวนท่านได้อย่างไร"
"ไม่รบกวน"
ฮวนจิงหยู่พ่นสามคำออกมาเย็นชา
พูดเหลวไหลอะไรกัน!
เมื่อคืนเขารีบตรวจค้นรองแม่ทัพอู๋เฟิง สุดท้ายก็ค้นเจอสมุดบันทึกความลับทางการทหารที่ถูกปั้นพิมพ์ซ่อนอยู่ในกระโจมจริง ๆ!
หากไม่มีเสียงในใจของนางน้อยคนนี้ กองทัพแสนนายรวมทั้งตัวเขาเอง คงจะล้มครืนหมดแล้ว!
นี่มันน้องสาวอะไรกัน นี่คือเจ้านายที่เขาต้องดูแลด้วยชีวิต!
กำลังพูดอยู่ ฮวนเว่ยว่านก็เดินออกมาจากประตูใหญ่
วันนี้นางแต่งกายเรียบง่ายมาก
เพียงชุดกระโปรงผ้าฝ้ายยาวสีขาวนวล เกล้าผมด้วยปิ่นเงินเพียงอันเดียว
สะอาดสะอ้าน หมดจด