ชีวิตแสนสุขของคุณหนูขี้อ้อนยุคเจ็ดศูนย์

ตอนที่ 147 อดีตของเสิ่นอันหนิง

7 นาที· 1.6K คำ

เสิ่นอันหนิงเม้มริมฝีปาก ตอนที่เจอลู่ซีเฉิงบนรถไฟครั้งแรกในชาตินี้ เธอก็ควรระวังตัวตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ตัวแปรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตนี้ก็คือเธอ!

หรือว่าลู่ซีเฉิงจะมีวาสนาแบบเดียวกับเธอ?

แต่แล้วเธอก็ปฏิเสธความคิดนี้เสียเอง ถ้าเหมือนเธอจริง แล้วจะเลือกผู้ชายไม่เอาไหนมาเป็นแฟนได้ยังไง!

ชาติก่อน เสิ่นอันหนิงทนความลำบากในชนบทไม่ไหว จึงจำใจแต่งงานกับหลี่เกินฟา หลังแต่งงานก็มีลูกชายหนึ่งคน ลูกสาวหนึ่งคน พอประกาศผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยลงมา และปัญญาชนที่ลงชนบททยอยกลับเมือง เธอก็ทิ้งทุกอย่างที่นี่อย่างเด็ดขาดแล้วกลับเข้าเมือง

ทว่าเมื่อไปถึงเมือง เธอกลับหางานประจำไม่ได้ พี่ชายกับน้องชายต่างก็แต่งงานสร้างครอบครัวกันหมดแล้ว หลายครอบครัวอยู่รวมกัน เธอต้องปูที่นอนนอนกับหลานสาวในครัวตอนกลางคืน พี่สะใภ้กับน้องสะใภ้พูดจาเหน็บแนมเธอทุกวัน แม้แต่พ่อแม่ก็แค่ต้อนรับเธอในวันที่กลับไปเท่านั้น หลังจากนั้นก็เอาแต่จัดแจงให้เธอแต่งงาน

เธอทนอยู่บ้านต่อไปไม่ไหว จึงทำได้แค่แต่งงานกับผู้ชายที่ภรรยาเสียชีวิตไปแล้ว เขามีลูกชายสามคน ซึ่งโตพอจะรู้เรื่องกันหมดแล้ว พวกเขาไม่เคารพเธอที่เป็นแม่เลี้ยงเลยแม้แต่น้อย แม้เสิ่นอันหนิงจะไม่ชอบพวกเขา แต่ก็ยังต้องฝืนใจเอาอกเอาใจ ที่ผู้ชายคนนั้นแต่งเธอกลับบ้านก็เพื่อให้ช่วยดูแลลูกชาย

เสิ่นอันหนิงไม่มีวุฒิการศึกษา บางครั้งก็รับจ้างทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ จนกระทั่งอายุสี่สิบกว่า วันหนึ่งเธอรับงานจัดภูมิทัศน์ที่ที่ว่าการอำเภอ และได้เจอสวีจิ้นหังที่ไม่เคยเห็นอีกเลยนับจากวันที่ออกจากชนบท!

เมื่อสอบถามดูก็รู้ว่า ที่แท้สวีจิ้นหังเป็นเลขานุการนายอำเภอของอำเภอพวกเขาแล้ว อยู่ใต้คนเพียงคนเดียว แต่อยู่เหนือคนนับหมื่น เรียกได้ว่ากำลังรุ่งโรจน์อย่างแท้จริง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป