หั่นหมูสามชั้นเป็นเต๋า เจียวมันส่วนที่ติดมันให้เป็นน้ำมันหมู ส่วนที่เหลือนำไปหมัก เห็ดแห้งที่คุณปู่หลี่ให้มามีอยู่เยอะมาก ลู่ซีเฉิงแช่ให้นิ่มแล้วหั่นเป็นเต๋าเช่นกัน
นำเห็ดแห้งกับเนื้อหั่นเต๋าลงผัดในน้ำมันหมู จากนั้นเติมเหล้าเหลือง ซีอิ๊ว และน้ำตาลเพื่อชูรส ใส่เกลือเพิ่มอีกหน่อย แล้วเติมน้ำที่ใช้แช่เห็ดลงไป เคี่ยวช้า ๆ จนน้ำงวด ลู่ซีเฉิงคีบขึ้นมาคำหนึ่งให้ฮั่วจิ้งชวนชิมก่อน “รสชาติเป็นยังไง อร่อยไหม?”
อาหารทำอยู่ที่บ้านของฮั่วจิ้งชวน ช่วงมีประจำเดือนของลู่ซีเฉิงใกล้จะสิ้นสุดแล้ว เธออุดอู้อยู่แต่ในบ้านจนแทบจะป่วย ฮั่วจิ้งชวนถึงยอมพาออกมาเดินเล่น
ถึงอย่างนั้น ลู่ซีเฉิงก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้จับของเย็น งานเตรียมการก่อนหน้านี้ทั้งหมด ไม่ว่าจะล้างผักหรือหั่นเนื้อ จึงเป็นหน้าที่ของฮั่วจิ้งชวน ส่วนเธอมีหน้าที่แค่ยืนผัดและปรุงรสหน้าเตา
“อร่อย” ซอสเนื้อมีรสเค็มหวานกลมกล่อม หอมสดชื่น น้ำซอสเข้มข้น มันส่วนที่ติดเนื้อสามชั้นละลายไปกับน้ำซอส ส่วนเนื้อแดงหอมกรอบ เห็ดเป็นเห็ดธรรมดา แต่เมื่อผสมกับกลิ่นหอมของเนื้อแล้วก็ได้สัมผัสที่หลากหลาย
“เค็มนิด ๆ กำลังกินกับข้าวได้ดีเลย” ฮั่วจิ้งชวนว่า พอถึงฤดูใบไม้ผลิและเริ่มทำงาน เฉิงเฉิงก็ทำเมนูนี้ให้เขาได้ จะได้ไม่ต้องเหนื่อยทำกับข้าวทุกวัน แค่มีซอสเนื้อ เขาก็กินหมั่นโถวได้มื้อละสิบลูก
“อืม ฉันแบ่งไว้ให้คุณนิดหน่อย ที่เหลือช่วยตักใส่ขวดให้ที” เธอล้างขวดแก้วไว้ล่วงหน้าหลายใบ ขวดพวกนี้หวังหม่านถุนเป็นคนหามาให้ ฮั่วจิ้งชวนบอกว่าเขาทำให้หวังหลินซงด้วยหลายขวด เพราะทั้งสองคนเข้ากันได้ดี อีกทั้งลู่ซีเฉิงยังต้องรบกวนให้เขาช่วยขนของไปให้ หวังหม่านถุนจึงช่วยหาโหลแก้วมาให้หลายใบ