แก้มของลู่ซีเฉิงแดงระเรื่อขึ้นเป็นปื้น ดวงตาหางหงส์พร่าเลือนราวมีหมอกปกคลุม
ก่อนหน้านี้เธอมักได้ยินเพื่อนสาวพูดถึงลูกกระเดือกของผู้ชายว่าเซ็กซี่แค่ไหน เธอได้แต่เบะปาก ไม่เห็นจะมีอะไร ก็แค่ส่วนหนึ่งของร่างกาย เรียนกันมาในวิชาสุขศึกษาหมดแล้ว จะตื่นเต้นอะไรกันนักหนา
จนกระทั่งถึงตอนนี้ เธอถึงต้องยอมรับว่า…มันเซ็กซี่จนแทบขาดใจจริง ๆ!
ตัดไปสองร้อยคำ
“เฉิงเฉิง ต่อไปห้ามทำแบบนี้อีกนะ!” การช่วงชิงครั้งนี้ทั้งบ้าคลั่งและอดกลั้น สำหรับเขาแล้ว มันคือการทรมานแสนหวานที่สุด!
เขาเป็นผู้ชายแข็งแรงเลือดลมพลุ่งพล่านที่อายุใกล้ยี่สิบ ต้องกอดผู้หญิงที่รักเข้านอนทุกวัน มีเพียงสวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าเขาต้องอดทนมากแค่ไหน
“ก็คุณเอง…ฉันไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย…” ลู่ซีเฉิงทำเรื่องไม่ดีแล้วยืนกรานไม่ยอมรับ นอกจากปากแข็งแล้วยังหยิกหน้าอกเขาอีก แต่กล้ามเนื้อของผู้ชายแน่นกระชับ หยิกไม่เข้าเลยสักนิด ดูเหมือนอุ้งเท้าแมวน้อยกำลังเกาให้คันเท่านั้น
ฮั่วจิ้งชวนคว้ามือน้อย ๆ ที่ก่อเรื่องมาบีบเบา ๆ แล้วใช้ขาหนีบขาเธอไว้ ก่อนออกแรงข่มขู่…
ลู่ซีเฉิง: ฮือ ๆ ๆ…ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ คุณเชื่อไหม?
ฮั่วจิ้งชวนเกือบจับเธอโยนออกไป กรามขบแน่น “ลู่ซีเฉิง!”
ลู่ซีเฉิงดึงผ้าห่มมาคลุมหัว “ฉันหลับแล้ว!” ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น!
ฮั่วจิ้งชวนไม่รู้ว่าควรโกรธหรือขำดี เธอเป็นฝ่ายมายั่วเขาแท้ ๆ พอเรื่องจบกลับทำท่าน้อยใจ แถมยังขวัญอ่อนอีก!