หลังจากพักฟื้นมาหลายวันแบบมีคนคอยป้อนข้าวป้อนน้ำ อาการบาดเจ็บของฮั่วจิ้งชวนก็ดีขึ้นเกือบหายแล้ว หมูที่ได้มาจากกองการผลิต เขาแบ่งให้ฮั่วจิ้งชวนเป็นขาหมู 8 ขา กับกระดูกชิ้นใหญ่หลายชิ้น ลู่ซีเฉิงสุดท้ายก็ยังทำตับหมูให้เขากินสองมื้อ ทั้งยังให้พุทราแดงลูกโตวันละ 10 ลูก ฮั่วจิ้งชวนคิดว่าถ้าตัวเองยังไม่หาย ก็คงเสียแรงที่เธอเหน็ดเหนื่อยเพื่อเขาไปเปล่า ๆ
พอออกจากบ้าน เขาก็ไม่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปเปล่า ๆ อากาศหนาวขึ้นทุกวัน ก่อนหน้านี้เขาบอกว่าจะทำเตาให้เธอ แต่มีเรื่องต่าง ๆ ทำให้ต้องเลื่อนออกไป ทว่าอิฐดินก็ทำไว้เรียบร้อยแล้ว เช้าตรู่วันนี้เขาจึงไปที่พักปัญญาชนเพื่อก่อเตาและสร้างครัวง่าย ๆ ให้เธอ
งานนี้ไม่ยาก ฮั่วจิ้งชวนทำเองได้ นอกจากนี้หวังชุนไฉ อู๋เจี้ยนกั๋ว และหลานชายของเลขาธิการพรรคเก่าหลี่ที่ชื่อหลี่เหล่าซานกับหลี่เหล่าซื่อก็เข้ามาช่วย ผู้ชายทั้งห้าคนช่วยกันขนอิฐบ้าง ผสมทรายบ้าง คาดว่าไม่ถึงวันก็คงเสร็จ
ลู่ซีเฉิงเตรียมอาหารให้พวกเขาอยู่ในครัว หมูสองตัวนั้น กองการผลิตให้ตับหมูเธอมาฟรี ๆ เพราะไม่มีใครชอบกินของอย่างนี้ นอกจากนี้เจียงลี่ลี่กับคนอื่น ๆ ยังช่วยซื้อหมูสามชั้นมาให้เธอ 2 ชั่ง
ลู่ซีเฉิงทำหมูผัดกระเทียมต้นแบบผัดสองครั้ง กับหมูตุ๋นผักกาดขาวและวุ้นเส้น กระเทียมต้นกับผักกาดขาวเป็นของที่พวกปัญญาชนหญิงช่วยกันเอามาให้ ต้องบอกว่าถ้าจัดการเนื้อหมูป่านี้ดี ๆ ก็หอมมากจริง ๆ หลินหยวนช่วยเธอก่อไฟไปพลาง น้ำลายก็ไหลไปพลาง
“เฉิงเฉิง ใช้น้ำมันประหยัด ๆ หน่อยนะ!” น้ำมันนี้ลู่ซีเฉิงเอาออกมาเอง หลินหยวนก็ยังเสียดาย ใครเขาทำกับข้าวเทน้ำมันลงไปแบบเธอกัน ปกติแค่เอาผ้าชุบน้ำมันมาเช็ดก้นหม้อก็พอแล้ว