ดังนั้น หากมีเนื้อหมูบ้านจำนวนมากปรากฏขึ้น ไม่ก็เป็นเพราะกองการผลิตแห่งใดลักลอบเลี้ยงหมูนอกแผน แล้วนำเนื้อหมูไปขาย ไม่ก็มีคนสมคบคิดกับฟาร์มเลี้ยงหมูและโรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์ ไม่ว่าจะกรณีไหนก็ต้องถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวด
“นอกจากเนื้อหมูแล้วก็ยังมีธัญพืช ของสองอย่างนี้เสี่ยงที่สุด คุณห้ามเอาตัวเองไปเสี่ยงเด็ดขาด!” ฮั่วจิ้งชวนจ้องลู่ซีเฉิง กลัวว่าเธอจะนึกสนุกแล้ววิ่งไปขายของที่ตลาดมืด
ฮั่วจิ้งชวนรู้ว่าลู่ซีเฉิงมองเรื่องเงินได้อย่างใจกว้าง เธอไม่ได้ขาดเงิน ไม่อย่างนั้นตอนที่เขาบอกว่าไม่เอาทรัพย์สินหลายหีบของคุณย่าฟู่ เธอคงไม่ตอบตกลงง่ายดายขนาดนั้น
แต่เด็กสาวเป็นคนช่างสงสัย เธอไม่รู้เรื่องราวของยุคนี้ เขาจึงกลัวว่าเธอจะทำอะไรบุ่มบ่าม
ลู่ซีเฉิงพยักหน้า “แล้วไข่ไก่ที่คนในกองการผลิตเก็บสะสมกัน เอาไปขายที่ไหนเหรอ?”
“คนที่กล้าหน่อยก็ไปขายที่ตลาดมืด ส่วนใหญ่เอาไปขายที่สหกรณ์กับสถานีรับซื้อสินค้าเกษตร”
ลู่ซีเฉิงเข้าใจแล้ว “คุณวางใจเถอะ ฉันไม่ไปหรอก ที่นี่อยู่ไกลจากตัวอำเภอขนาดนั้น เดินทางไปกลับเหนื่อยจะตาย”
ฮั่วจิ้งชวนบีบแก้มยุ้ยของเธอเบา ๆ “ถ้าอยู่ใกล้ เธอคิดจะไปหรือไง?”
“ก็...ตอนแรกฉันไม่รู้นี่นา จริงสิ เมื่อกี้คุณบอกว่าจะสร้างบ้านเหรอ?” ลู่ซีเฉิงรีบเปลี่ยนเรื่อง
ฮั่วจิ้งชวนไม่ได้เปิดโปงเธอ เขาจับนิ้วมือเธอมาเล่นพลางตอบ “อืม เธออยากได้บ้านแบบไหน?”
“ฉันเหรอ? คุณจะสร้างให้ฉันเหรอ?”
“ไม่อย่างนั้นจะให้ใครล่ะ!” ผู้ชายตัวโตอย่างเขาจะนอนที่ไหนก็ได้ จะสร้างบ้านไปทำไม!