กระบี่เล่มนี้ห่อหุ้มด้วยพลังวิญญาณและปราณกระบี่ เสียงหวีดหวิวราวกับจะฟันอากาศให้ขาดสะบั้น
ประกายกระบี่วูบวาบ แสงเย็นเยียบเจิดจ้าบาดตา ในชั่วพริบตาถัดมา ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายก็ร้องโหยหวน กระบี่ในมือถูกฟันขาด แต่ปราณกระบี่มิได้หยุดลง กลับฟันเข้าใส่ร่างของเขาอย่างรุนแรง
ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายล้มลงอีกครั้ง ไร้ซึ่งความเคลื่อนไหวใด ๆ
ผู้บำเพ็ญชั่วร้าย สิ้นชีพ
กระบี่เล่มนี้ กู้ชิงซีมองออกว่าผู้ฝึกกระบี่ตรงหน้าแข็งแกร่งมาก
ทั้งปราณกระบี่และพลังวิญญาณของเขาล้วนเป็นเลิศ เทียบกับผู้บำเพ็ญที่อยู่ในความทรงจำของนางแล้ว ต่างกันราวฟ้ากับเหว ผู้บำเพ็ญของตระกูลกู้ยังสู้เขาไม่ได้แม้แต่หนึ่งในสิบส่วน
“แม่นาง ท่านช่วยข้าไว้มาก ข้าคือลู่เทียนอวี๋ ศิษย์แห่งยอดเขาจื่อหลิน สำนักชิงเทียน ขอถามนามสกุลของแม่นางได้หรือไม่?” ผู้ฝึกกระบี่ที่ชื่อว่าลู่เทียนอวี๋ประสานมือคารวะกู้ชิงซีอย่างสุภาพ เขาแนะนำตัวก่อน แล้วจึงถามนามสกุลของนาง
“แซ่กู้ กู้ชิงซี” กู้ชิงซีประสานมือคารวะตอบตามอย่างเขา
“แม่นางกู้ช่วยข้าไว้มาก ข้าไล่ล่าผู้บำเพ็ญชั่วร้ายคนนี้มานาน วันนี้ในที่สุดก็สังหารได้สำเร็จ หากไม่ได้ท่าน เรื่องคงไม่ราบรื่นเช่นนี้ รางวัลสมควรแบ่งกันคนละครึ่ง” ใบหน้าหล่อเหลาของลู่เทียนอวี๋ฉายแววจริงจัง
กู้ชิงซีโบกมือ “ข้าไม่ได้ช่วยอะไรมาก แค่ตอบโต้ไปตามสถานการณ์เท่านั้น”
“ไม่ ไม่ หากเขาจับคนอื่นเป็นตัวประกัน เรื่องคงยุ่งยากมาก ท่านช่วยข้าไว้มาก ข้าจะสำรองเงินรางวัลให้ท่านก่อน แล้วค่อยนำศพไปขึ้นเงินรางวัล” ลู่เทียนอวี๋ยืนกราน
กล่าวจบ ลู่เทียนอวี๋ก็เตรียมควักเงินจากถุงเก็บของของตน