นับถอยหลังเข้าสู่ศูนย์ สามช่องสัญญาณก็วุ่นวายพร้อมกัน
จ้าวเฉิงรัดแกนกลางข้อมูลแน่น แล้วโบกมือไปทางทางเข้าภูเขาทางเหนือ
"หมู่หนึ่งไปเส้นเหนือ หน่วยลาดตระเวนขึ้นไปก่อน ใครอาสาคุมปีกให้เราบ้าง ตามมาเดี๋ยวนี้!"
แกนนำหมู่สองสั่งการทันที
"ภาพโดรนส่งมาทางเส้นกลางก่อน หมู่สองเปิดป่าให้ทะลุก่อน แกนกลางย้ายตามได้ทุกเมื่อ!"
หมู่หกก็ไม่ยอมน้อยหน้า
"ร่องตะวันออกยาว แต่คะแนนตีฝ่าไม่ขาด หน่วยหน้าเก็บสิ่งกีดขวาง หน่วยหลังตามระยะมาตรฐาน!"
หกหมู่แยกเป็นสามสายในพริบตา
หมู่หนึ่งจัดรูปขบวนจู่โจมสองแถว หมู่สองสลับกันคุ้มกันตามขั้นตอนที่เรียนในห้องสอบ หมู่หกเรียงแถวยาวไปตามร่องหินกรวด
ทุกกระบวนท่ามีที่มาในตำราเรียน แต่พอรวมกำลังเข้าด้วยกัน คำสั่งกลับเข้ากันไม่ได้เลย
"หมู่สอง โดรนพวกแกช่วยสแกนไหล่เขาทางเหนือได้ปะ"
"รอพวกเราไปถึงป่าแรกก่อน"
"หมู่หก หน่วยหลังเหลือไว้ให้หมู่หนึ่งสองคน!"
"เรายังขาดคนคุ้มกันเลย จะให้พวกแกไปได้ยังไง?"
ช่องสัญญาณรวมไม่เคยเงียบตั้งแต่เริ่ม
บนสันเขาทางตอนเหนือ ผู้กู้เฉินหมอบอยู่หลังคันดิน หน้าจอเทอร์มินัลของเขาปรากฏสัญญาณฝ่ายแดงจากสามทิศทางแล้ว
ผู้สังเกตการณ์กระซิบถาม: "เส้นเหนือสิบสองคน ผ่านจุดแรกไปแล้ว จะยิงเลยไหม?"
ผู้กู้เฉินจ้องลงไปที่เชิงเขา
"ปล่อยสี่คนหน้าไปก่อน รอหน่วยหลังพวกมันออกจากพื้นที่ต่ำ แล้วค่อยรายงานพิกัด"
"เส้นกลางเข้าป่าไปแล้วด้วย"
"จุดสังเกตที่สองอย่าเปิดเครื่อง ใช้สายตารายงานทิศทางก่อน"