"เข้ามาเลย ประตูไม่ได้ล็อก"
ตงเฟิงผลักประตูเข้าไปในห้อง แล้ววางบันทึกของหน่วยทหารตำรวจลงตรงหน้า หยางเลี่ย
"รายงานครับ วันนี้เฉินเลี่ยรายงานตัวเสร็จ ก็ไปกอดกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ด้านนอกเขตที่พักของนักศึกษาหญิง"
"ยืนยันตัวตนทั้งสองคนแล้ว หน่วยทหารตำรวจทำบันทึกหน้างานไว้แล้ว ยังไม่ลงโทษทางวินัย ปล่อยให้ฝ่ายที่เกี่ยวข้องจัดการตามขั้นตอน"
มือที่กำลังพลิกเอกสารของหยางเลี่ยหยุดชะงัก
"พูดอีกทีสิ ใครนะ"
"นักศึกษาใหม่สาขาการบัญชาการรบประสาน เฉินเลี่ย"
บนโต๊ะมีเอกสารสองฉบับ ฉบับหนึ่งเป็นรายงานเสนอความดีความชอบชั้นสาม ส่วนอีกฉบับเป็นบันทึกการทำผิดวินัยในวันแรกที่เข้าหน่วย
ชื่อทั้งสองบนเอกสารตรงกันไม่ผิดเพี้ยน
หยางเลี่ยวางเอกสารทั้งสองฉบับไว้ด้วยกัน แล้วจ้องมองอยู่นานหลายวินาที
"คนที่ช่วยเหยื่อจากพวกค้ามนุษย์ก็เป็นเขา แล้วคนที่เพิ่งเข้าหน่วยก็โดนทหารตำรวจเป่านกหวีดห้ามไว้ก็เป็นเขาอีกคนเนี่ยเหรอ?"
ตงเฟิงยืนตัวตรง
"รายงานครับ เป็นเขาทั้งคู่"
หยางเลี่ยหยิบบันทึกของหน่วยทหารตำรวจขึ้นมา
"ใครเริ่มกอดก่อน?"
"นักศึกษาหญิงเป็นฝ่ายกอดเข้าไปเอง เฉินเลี่ยให้ความร่วมมือในการสอบสวนตลอด และท่าทีก็ไม่มีปัญหา"
"แต่เขาก็ไม่ได้หลบออกมา ยังไงก็ต้องมีส่วนรับผิดชอบ"
หยางเลี่ยหยิบเสื้อคลุมชุดประจำการจากราว แล้วสวมใส่อย่างรวดเร็ว
"นิสัยที่นักศึกษาใหม่ชอบทำกันในวันแรก ก็คือคิดว่าช่วงปรับตัวคือช่วงผ่อนคลาย วันนี้กอดกันไม่มีใครว่า พรุ่งนี้ก็จะเริ่มเดินกอดคอกันกลางถนนในหน่วย"
เจ้าหน้าที่แผนกรีบลุกขึ้น
"ให้เรียกเฉินเลี่ยมาคุยด้วยไหมครับ?"