ห้องน้ำอบอวลไปด้วยไอน้ำ พื้นผิวอ่างอาบน้ำลื่นปรื๊ด เวินจือหลีทำได้เพียงเกาะติดกับร่างของคนข้างหลังไว้แน่น
กลีบดอกไม้เฉียดผ่านแขนที่ขาวผ่อง ทิ้งกลิ่นหอมจางๆ ไว้
เสิ่นซวี่โน้มตัวลงจูบทุกจุดที่กลีบดอกไม้ร่วงหล่น ข้อมือของเวินจือหลีถูกกำแน่น หยดน้ำร่วงหล่นจากปลายผมเพราะการขยับหนี
บางหยดตกลงบนผิวน้ำเป็นระลอกเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น บางหยดตกลงบนแผงอกที่แข็งแรงของเสิ่นซวี่
ชายหนุ่มเข้ามาประชิดจากทางด้านหลัง ใกล้ชิดจนสุดจะใกล้ สองแขนโอบรอบเอวบาง ก้มหน้าลงโน้มน้าวให้เธอพูดคำที่เขาอยากได้ยิน
ลมหายใจของเวินจือหลีถี่ขึ้นเรื่อยๆ ตามการหยอกเย้า
แต่ชายหนุ่มยังไม่พอใจที่จะจูบคนรักเพียงแค่ทางด้านหลัง เขายกแขนขึ้นโอบอุ้มเวินจือหลีมาอยู่ด้านหน้า
ลมหายใจอุ่นๆ ที่ไม่เคยอิ่มหนำพัดเข้ามาทางด้านตรงหน้า
มือของเสิ่นซวี่แนบติดกับเอวบางราวกับถูกทากาว ไม่ขยับแม้เสี้ยวนิก ราวกับอยากจะหลอมรวมเธอเข้าไปในกระดูกและเลือด
บางคน แค่ได้มองเพียงครั้งเดียวก็ทำให้หัวใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก
เวินจือหลีบอกแล้วว่าสุดท้ายตัวเองจะล้างให้เอง แต่บางคนก็อยากทำทุกอย่างด้วยตัวเอง
ไฟในห้องน้ำสว่างจ้าเป็นพิเศษ ใบหน้าของเวินจือหลีแดงก่ำราวกับจะถูกเผาไหม้
เสิ่นซวี่ดูจะติดใจในรสชาตินี้ ฉากที่ไม่เหมือนเดิมทำให้คืนนี้เขาตื่นเต้นเป็นพิเศษ
รอยจูบทอดยาวจากลำคอลงไปเรื่อยๆ แม้แต่จุดที่แขนกอดขวางไว้ก็ไม่เว้น
ริมฝีปากนุ่มนวลประกบกับความรักอันร้อนแรงและความปรารถนาของเสิ่นซวี่ เกี่ยวพันกันอย่างเย้ายวน
