ทุกย่างก้าว ความร้อนยิ่งชัดเจนจนไม่อาจเพิกเฉย
“เดี๋ยว...เดี๋ยวอาบน้ำก่อน” เวินจือหลีพูดหอบ
เสิ่นซวี่จ้องเธอเขม็ง สายตาร้อนแรงและตรงไปตรงมา “ด้วยกันไหม?”
“อะไรนะ?”
เวินจือหลียังไม่ทันตั้งตัว ถามซ้ำอีกครั้ง “อะไรด้วยกัน?”
เสิ่นซวี่ดันเธอไปที่หลังประตูแล้วจูบสองสามครั้ง มือของเขาแทรกเข้าไปในผ้าแล้ว ปลดกระดุมทีละเม็ดตามแนวอกที่เย็นเฉียบ
ลมหายใจอุ่นๆ รายล้อมริมฝีปากของเวินจือหลี “อาบน้ำด้วยกัน”
หญิงสาวตัวสั่นเทิ้มด้วยความตกใจ
“ไม่ได้! ฉันเขิน!”
เธอรีบปฏิเสธ น้ำในห้องน้ำสว่างจ้าเกินไป เกือบเอาชีวิต
เสิ่นซวี่โน้มตัวลงจูบเบาๆ ที่ซอกคอขาวเนียนของเธออย่างปลอบโยน “น่ารักอย่างนี้ เดี๋ยวก็ต้องเห็นกันอยู่ดีไม่ใช่หรือ?”
เวินจือหลีหน้าแดงทั้งใบ ปลายหูแดงก่ำราวกับถูกไฟเผา
“นายไปอาบน้ำข้างนอก ฉันอาบในนี้”
เธอบอกเสียงอู้อี้ “ไม่ต้องมาหารือ”
เสิ่นซวี่หัวเราะเสียงแหบแห้ง น้ำเสียงเซ็กซี่จนฟังแล้วหน้าแดง
ครู่ต่อมา ทั้งสองต่างออกมาจากห้องน้ำ
เสิ่นซวี่สวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีดำนั่งอยู่กลางเตียง ชายเสื้อหลวมๆ เผยให้เห็นแผงอกขาวที่ปกคลุมด้วยกล้ามเนื้อบางๆ เรียวเส้นชัดเจนซ่อนพลังชีวิตอันแข็งแกร่ง
เวินจือหลีสวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาว ต่างจากเขา เธอผูกเข็มขัดแน่นหนามาก
เส้นผมดำเป็นประกายดุจแพรไหมสยายอยู่บนหน้าอก ปลายผมที่ชื้นๆ มีสองสามเส้นติดอยู่ที่ปกเสื้อ ซ่อนลับอยู่ในที่มืด
เธอยกสองมือขึ้นปิดหน้า ผิวที่โผล่ออกมาขาวอมชมพู เสียงแหบหวิว “ฉันตื่นเต้นนิดหน่อย”
เวินจือหลีคลานขึ้นเตียง แล้วเบียดเข้าไปในอ้อมแขนของเขา เธอพบว่าสีหน้านิ่งเฉยของเขาเป็นแค่ภาพลวงตา หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะเต้นเป็นจังหวะเพลงได้เลย