"ต้นเดือน ฉันตรวจพบว่าบัญชีไม่ตรงกัน เลยไล่สืบไปเรื่อย ๆ จนเจอเขา"
เวินจือหลีตกใจ:"เขายักยอกเงินบริษัทงั้นเหรอ?"
ขนาดต้องถูกถอนออกจากทะเบียนตระกูลเลย ตัวเลขคงมหาศาลมากสินะ?
เสิ่นซวี่อุ้มเธอขึ้นมา พาไปวางบนโซฟาเบา ๆ ก้มหน้าลงเล็กน้อย:"อืม เขาโอนไปสองร้อยล้าน แบ่งเป็นห้าครั้ง ยักยอกจากบัญชีหมุนเวียนของห้าแผนกต่างกัน"
เวินจือหลีเห็นเขาขมวดคิ้วอีกครั้ง จึงย้ายเข้าไปใกล้แล้วจับมือที่เย็นเฉียบของเขาไว้:"ตามปกติ ถ้าเขาหาเงินมาอุดช่องโหว่ ก็น่าจะไม่ร้ายแรงถึงขั้นต้องตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเสิ่นนี่นา"
เสิ่นซวี่พยักหน้า:"ฉันก็คิดจะ... ไม่เป็นไร ปล่อยมันไปเถอะ"
[ดูท่าเสิ่นซวี่ยังอยากช่วยคนคนนี้ปิดช่องโหว่อยู่นะ]
[พ่อของเขาไร้ยางอายสิ้นดี!]
ชายหนุ่มพูดต่อ:"วันนี้ฉันเพิ่งรู้ว่าเงินที่เขายักยอกไป ทั้งหมดแพ้ในบ่อนพนัน ไม่แปลกใจเลยที่ปีก่อนกำไรของบริษัทลูกแทบจะได้แค่เส้นหมี่เส้นเดียว"
เวินจือหลีขมวดคิ้ว:"งั้นแสดงว่าเขากินเงินเกินกว่านั้นอีก?"
เสิ่นซวี่สีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมเย็นชา:"กฎตระกูลเสิ่น การพนันและยาเสพติด แตะต้องไม่ได้"
เขางุดมองเวินจือหลี พูดช้าทีละคำ:"ฉันเป็นคนแจ้งความกับปู่เอง"
"ปู่โกรธมาก สั่งถอนชื่อเขาออกจากทะเบียนตระกูล"
สีหน้าเสิ่นซวี่นิ่งเรียบไร้อารมณ์ แต่แววตากลับเผยความซับซ้อนและความเศร้าปนกัน
"อาหลี ฉันทำผิดไปหรือเปล่า?"
"ตอนที่เขามองฉัน สายตานั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชัง"
"ปู่ก็เสียใจมาก ทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้เพราะฉัน"
เวินจือหลีรู้สึกจมูกหายใจไม่ออก พวกปิศาจร้ายพวกนี้ กล้ามาทำให้เสิ่นซวี่แมวน้อยผู้บริสุทธิ์และใจอ่อนของเธอต้องเสียใจแบบนี้!