หลินโจวรู้สึกเหมือนตัวเองถูกใครสักคนลงกู่
ทุกครั้งที่คบหากันไปได้ดี ก็มักจะถูกบอกเลิกแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย และอีกฝ่ายก็ไม่ยอมอธิบายอะไรทั้งนั้น พูดแค่ว่า 'คุณเป็นคนดี'
ความจริงแล้วรอบตัวเขามีผู้หญิงไม่เคยขาด เพราะมีเพื่อนสาวสมัยเด็กแสนสวยถึงสี่คน เคยสนิทสนมกันมาก รู้จักกันตั้งแต่สมัยอยู่โรงเรียนอนุบาล
เคยเล่นเกมด้วยกัน อาบน้ำด้วยกัน นอนด้วยกัน
แต่ปัญหาก็คือ เมื่ออายุมากขึ้น ต่างคนต่างก็ห่างเหินกันออกไป จนถึงขั้นหลัง ๆ แม้แต่ตอนเจอกันที่โรงเรียนก็ไม่ทักทายกัน
เหมือนคนแปลกหน้า
"เฮ้อ... โดนบอกเลิกอีกแล้ว" ในห้องเรียน หลินโจวเห็นข้อความบอกเลิกที่ส่งมาทางมือถือ ก็ได้แต่คว้าหัวตัวเองอย่างกลัดกลุ้ม
บอกเลิกแล้ว!
โดนบอกเลิกอีกแล้ว!
แบบนี้เขาจะไปขอเงินค่าจีบสาวจากพ่อแม่ได้ยังไง?!
และไม่รู้ทำไม ทุกครั้งหลังจากหลินโจวเลิกกับแฟน พ่อแม่ของเขาก็จะรู้เรื่องนี้เป็นคนแรกเสมอ
ค่าครองชีพต่อเดือนของหลินโจวมันแสนจะอนาถแค่หนึ่งพันห้า แต่ตอนมีแฟนมันพุ่งไปถึงห้าพัน!
ห้าพัน!
เจ็บปวด!
เจ็บปวดเกินไปแล้ว!
"ฉันไม่ได้ถูกใครลงกู่ไว้เหรอ? ทำไมจีบใครก็ไม่ราบรื่นเลยสักครั้ง? ทั้งที่ก็ให้ของขวัญไม่เคยขาด วันเทศกาลก็ส่งเงิน 5.20 ให้ตลอดนะ" หลินโจวเอามือเท้าคาง ไถหน้าจอมือถือไปเรื่อยเปื่อย
ทันใดนั้นหน้าจอมือถือก็เปลี่ยนไป เต็มไปด้วยบรรยากาศสีชมพูหวานแหวว—
[พบแพ็กเกจติดตั้งที่ไม่รู้จัก จะติดตั้งแอปหัวใจสั่นไหวหรือไม่?]
หน้าต่างเด้งขึ้นมา หลินโจวชะงักไปครู่หนึ่ง กำลังจะกดยกเลิก แต่แพ็กเกจติดตั้งกลับไม่สนใจความเสี่ยง ติดตั้งเองเฉยเลย!
"ไวรัส? ติดตั้งเองเลย?"
"ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนี่? สวรรค์น่าจะปลอดภัยอยู่ไม่ใช่เหรอ?" ตอนที่หลินโจวยังงง ๆ อยู่นั้น ซอฟต์แวร์ก็ติดตั้งเสร็จแล้ว รูปหัวใจแสนประหลาด ทำให้เขาถึงกับกดค้างก็ไม่มีหน้าต่างถอนการติดตั้งเด้งขึ้นมา
"ซวยจริง ติดไวรัสซะด้วย"
หลินโจวพลันรู้สึกว่า แม้แต่ไวรัสยังพยายามขนาดนี้ ไม่สนใจความเสี่ยงก็เพื่อจะดูดเงิน 0.38 หยวนในบัญชีเขา แล้วเขามีสิทธิ์อะไรไปท้อแท้?
"เอาเงินนี้ไปเถอะ จริง ๆ นายก็ไม่ใช่จะง่ายเลย" หลินโจวเลือกที่จะเปิดซอฟต์แวร์ หวังว่าจะหาวิธีลบมันได้
ภายในมีหน้าตาที่เรียบง่ายโล่ง ๆ แต่กลับให้ความรู้สึกประหลาดน่าขนลุกอย่างบอกไม่ถูก เพราะชื่อที่เขาคุ้นเคยทั้งหมดปรากฏอยู่บนนั้น
[ตัวละคร][ร้านค้า][เร่ง……][???]
[ตัวละคร: ไป๋หว่านหว่าน
ค่าความชอบ: 99+
รูปลักษณ์: 100
พละกำลัง: 33
สติปัญญา: 72
สถานะ: ชอบคุณชอบคุณชอบคุณชอบคุณชอบคุณชอบคุณ]
[ภารกิจมือใหม่: ลองให้ของขวัญอีกฝ่าย
รางวัล: เงินเติมมือถือ 100 หยวน]
ค่าความชอบ 99+?
หลินโจวเห็นชื่อที่คุ้นเคยแล้ว แรก ๆ ก็รู้สึกแปลกใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตั้งสติได้ "บ้าจริง เจาะเครือข่ายความสัมพันธ์ฉันหมดเลยเหรอ?! คนที่ฉันรู้จักอยู่บนนี้หมดเลย!"
นี่มันเปิดหลักฐานแฉกันตรง ๆ เลยหรือไง?
ก็แค่ซอฟต์แวร์นี้ทำได้ไม่ค่อยดี เจ้าหล่อนไป๋หว่านหว่านจะมาชอบเขาได้ยังไง
หลินโจวเหลือบมองไปอีกมุมของห้องเรียน ที่นั่นมีหญิงสาวร่างเพรียวบางคนหนึ่งนั่งอยู่ ผิวขาวซีดค่อนไปทางไม่ค่อยแข็งแรง แต่กลับสวยราวกับตุ๊กตากระเบื้อง เต็มไปด้วยความรู้สึกเหมือนฝัน ผิดแผกจากนักเรียนรอบข้างราวกับอยู่คนละชั้นภาพ
หล่อนนั่งอยู่ตรงนั้น มองดูหนังสืออย่างเงียบ ๆ เย็นชาและห่างเหิน เวลารอบตัวราวกับหยุดนิ่ง
สวยมาก
ไป๋หว่านหว่านคือเพื่อนสาวสมัยเด็กของหลินโจว เกิดวันเดียวกัน โรงพยาบาลเดียวกันด้วย ถึงแม้หลินโจวจะคิดว่าตอนเด็ก ๆ ทั้งสองสนิทกันมาก แต่ตั้งแต่มัธยมต้น พวกเขาก็แทบไม่เคยพูดคุยกันเลย
ก็ไม่รู้เพราะสาเหตุอะไร พวกเขาถึงได้อยู่ห้องเดียวกันมาตลอด ไม่เคยแยกจากกันเลย
"ซอฟต์แวร์บ้านี่ ถ้า 99+ เป็นเรื่องจริงก็ดีสิ" ขณะที่หลินโจวกำลังรำพึงรำพัน ก็รู้สึกเหมือนไป๋หว่านหว่านจ้องมาทางเขาครั้งหนึ่ง
เขามองไปทางนั้น กลับพบว่าหล่อนยังคงก้มหน้านิ่ง
ภาพหลอน
แต่ข้างบนเขียนว่าส่งของขวัญจะให้เงินเติมมือถือ 100 หยวน นี่ทำให้หลินโจวอดเสียดายไม่ได้ ถ้าเกิดเป็นเรื่องจริงล่ะ?
เขาจนจริง ๆ โดยเฉพาะหลังจากอกหัก เงินค่าครองชีพก็ไม่พอใช้ ยังต้องอดทนอีกอาทิตย์ถึงจะขอเงินจากที่บ้านได้
ต้นเดือนค้นหา: บุฟเฟ่ต์หอยเป๋าฮื้อกุ้งตัวใหญ่
ปลายเดือนค้นหา: ผงชูรสคลุกข้าวสวย กินได้เป็นอาทิตย์ไหม?
"หลินโจว" ระหว่างที่เขากำลังลังเล เสียงแผ่วเบาเสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้หลินโจวเงยหน้าขึ้น สบกับสายตาเย็นชาคู่หนึ่ง
"ไป๋หว่านหว่าน? มีอะไรเหรอ..." หลินโจวเพิ่งรู้ว่าไป๋หว่านหว่านไม่รู้มายืนอยู่ตรงหน้าเขาตั้งแต่เมื่อไร หล่อนทอดสายตาลงต่ำ ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยเหมือนเดิม
ตั้งแต่หลินโจวจำความได้ ไป๋หว่านหว่านก็เป็นแบบนี้มาตลอด สีหน้าไม่เคยเปลี่ยน เป็นการยากที่จะเดาความคิดของอีกฝ่าย
"ตอนเย็น... กินข้าวรวมญาติ" ไป๋หว่านหว่านพูด
ครอบครัวของหลินโจวและไป๋หว่านหว่านสนิทสนมกันมาก มักจะนัดกินข้าวด้วยกันบ่อย ๆ หลังจากได้ยินประโยคนี้ หลินโจวก็เข้าใจ "คืนนี้กินข้าวรวมญาติเหรอ? รู้แล้ว"
พูดจบ ไป๋หว่านหว่านก็พยักหน้าเบา ๆ แล้วกำลังจะจากไป
"เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน! ไป๋หว่านหว่าน!"
ไป๋หว่านหว่านหยุดฝีเท้า หันกลับมามองหลินโจวแวบหนึ่ง แต่ไม่รู้ทำไม หลินโจวถึงรู้สึกว่าหล่อนกำลังโกรธ?
"คือว่า ไป๋หว่านหว่าน เธอคิดว่าฉันเป็นคนยังไงเหรอ? ถึงคำถามนี้จะแปลก ๆ ไปหน่อย" หลินโจวยิ้มถาม
ไป๋หว่านหว่าน: "..."
หล่อนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปาก "น่ารำคาญ"
หัวใจของหลินโจวเหมือนถูกอะไรทิ่มแทง เขากุมหน้าอกแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้อีกครั้ง "ได้ ได้ ๆ ฉันเข้าใจแล้ว เจอกันตอนเย็นนะ"
ไป๋หว่านหว่านจากไป กลับไปยังที่นั่งของตัวเอง
"สมแล้วที่เป็นซอฟต์แวร์ขยะ ไม่แม่นเอาซะเลย นี่มันท่าทีของคนที่มีค่าความชอบสูงอย่างนั้นเหรอ?! สายตานั่นเหมือนอยากจะฆ่าคน!" หลินโจวแอบด่าในใจก่อนจะกดเข้าไปในซอฟต์แวร์ขยะนั่นอีกครั้ง แต่กลับพบว่าสถานะของไป๋หว่านหว่านเปลี่ยนไปแล้ว
[ตัวละคร: ไป๋หว่านหว่าน
ค่าความชอบ: 98.9+
...
สถานะ: เพราะคุณไม่เรียกหล่อนว่าหว่านหว่านแล้ว เลยไม่ค่อยมีความสุข ชอบคุณชอบคุณชอบคุณ...]
หลินโจว: ?
เมื่อครู่เขาเรียกแค่ไป๋หว่านหว่านจริง ๆ นั่นแหละ ซอฟต์แวร์นี่ได้ยินได้ยังไง?
บ้าเอ๊ย! การดักฟังข้อมูลขนาดใหญ่!
แต่หลินโจวคิดดูอีกทีอย่างละเอียด เผื่อว่าสิ่งที่ซอฟต์แวร์นิรนามนี่เขียนเป็นเรื่องจริงล่ะ? ไป๋หว่านหว่านชอบเขาจริง ๆ ชอบมาก ๆ เลยด้วย
อย่าฝันในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
หลินโจวยอมรับว่าไป๋หว่านหว่านน่ารักมาก น่ารักเกินไปด้วยซ้ำ แต่เขาคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าถ้าหล่อนชอบเขาจริง ทำไมถึงไม่พูดคุยสื่อสารกันเลยมาเป็นปี ๆ
"ของขวัญ ส่งของขวัญ ถ้าคืนนี้ไปกินข้าวด้วยกัน จะลองส่งของขวัญดูสักชิ้นได้ไหมนะ?" หลินโจวคิดในใจ
แต่จะส่งของขวัญอะไรดี หลินโจวเองก็ไม่รู้ โดยเฉพาะตอนนี้ในมือไม่มีเงินเลย
ในมือมีแค่ 0.38 หยวน จะส่งอั่งเปา 0.0520 หยวนได้ไหมนะ?
"ดูเหมือนจะไม่มีเลขนี้" หลินโจวเปิดกระเป๋าตังค์ของตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง จู่ ๆ ก็หรี่ตาลงอย่างแรง
"แย่แล้ว สายตาแย่ลงถึงเพียงนี้ เปิดกระเป๋าตังค์แล้วยังไม่เห็นเงินแม้แต่หยวนเดียว แย่เกินไปแล้ว..."