การถูกปืนของแท้จ่อหัวให้ความรู้สึกอย่างไร?
จงหลินที่มีชีวิตอยู่มาถึงยี่สิบเอ็ดปี ในที่สุดวันนี้ก็ได้สัมผัสมันเข้าแล้ว
เธอคิดว่าหัวใจตัวเองจะเต้นรัว และร่างกายจะแข็งทื่อไปหมด แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น
การต่อสู้เอาชีวิตเข้าแลกกับช่างซ่อมบำรุงครั้งก่อนทำให้เธอเปลี่ยนไป ตอนนี้จงหลินสงบนิ่งอย่างยิ่ง
เธอจับปืนที่จ่ออยู่ตรงขมับของตัวเองไว้
อีกฝ่ายแรงเยอะมาก สมกับเป็นทหารจริง ๆ จงหลินถึงกับขยับปืนไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
“น่าเสียดาย คุณไม่มีโอกาสทำภารกิจวางกล่องเหล็กกินโลกแล้ว” เสียงหญิงเย็นชาเอ่ยขึ้นข้างตัวเธอ “ผู้รุกรานชั่วช้า”
จงหลินจำได้ นี่คือเสียงของ “เวลา”
เธอเข้าใจแล้วว่าความเป็นศัตรูของพวกเขามาจากไหน
ทันทีที่เธอลุกขึ้นในร้าน พวกเขาก็จำ “ผ้าคลุมของบุรุษไปรษณีย์” ที่เธอสวมอยู่ได้
เหมือนกับเหล่าทหารแคร็กเกอร์ พวกเขาคิดว่าเธอเป็นบุรุษไปรษณีย์ต่างโลก
และบุรุษไปรษณีย์ต่างโลกก็คือ “ผู้รุกราน”
“ที่แท้ของสิ่งนี้เรียกว่ากล่องเหล็กกินโลก”
ทั้งสามคนที่กำลังระแวดระวังได้ยินบุรุษไปรษณีย์ตรงหน้าเอ่ยคำพูดที่ไม่เป็นมืออาชีพเอาเสียเลย
เวลาไม่เชื่อ เธอปลดสลักนิรภัยปืน
แต่ในวินาทีถัดมา เรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น
ทั้งสามมองดูด้ามปืนในมือเวลาค่อย ๆ หลอมละลายและเคลื่อนตำแหน่งไปต่อหน้าต่อตา!
ด้ามปืนเคลื่อนจากปลายด้านหนึ่งของลำกล้องไปยังอีกด้านอย่างประหลาด ก่อนจะถูก “บุรุษไปรษณีย์ต่างโลก” คว้าไว้ในมือ!
【ใช้ประมาณนี้ไปก่อน!】ทำงาน!
โพชั่นโชคดีระดับกลางออกฤทธิ์ จงหลินโชคดีมาก แค่ลองครั้งแรกก็ “ซ่อม” ปืนจนพังเสียแล้ว
เวลาได้สติกลับมาจากภาพประหลาดตรงหน้า รีบยื่นมือไปจับลำกล้อง พยายามแย่งอาวุธคืน