แม่นยำมาก
โดนกลางหน้าผากพอดี
เลือดไหลออกมาเร็วกว่าตอนที่เธอตกบันไดเมื่อช่วงเช้าเสียอีก
โจวอวี้ชวนตกใจจนแทบไม่อยากเชื่อ ร่างกายกลับตอบสนองเร็วกว่าความคิด!
เขาผลักเวินซ่งออกอย่างโมโห น้ำเสียงเย็นชาและผิดหวัง «คุณทำอะไรน่ะ? เวินซ่ง ความว่าง่ายและใจดีที่ผ่านมาของคุณเป็นแค่การเสแสร้งงั้นเหรอ?!»
เวินซ่งถูกผลักจนล้มลงกับพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอนิ่งงัน สบตากับคำถามของเขา
ใช่แล้ว
ทั้งหมดเป็นแค่การเสแสร้ง
คราวนี้เธอไม่อยากเสแสร้งอีกแล้ว
โจวอวี้ชวนไม่คิดว่าเธอจะบาดเจ็บหนักถึงขนาดทนแรงแค่นี้ไม่ไหว เขาชะงักไปเล็กน้อย
เสิ่นหมิงถังยกมือกุมหน้าผาก น้ำเสียงเจือสะอื้น «อาฉวน! เจ็บจังเลย ฉันเลือดออกเยอะมาก…»
เขาไม่สนใจอะไรอีก อุ้มเสิ่นหมิงถังแล้วก้าวฉับ ๆ ออกไป
ก่อนพ้นประตู เขาหันกลับมามองอย่างไม่วางใจ
เพียงแวบเดียว หัวใจของโจวอวี้ชวนก็ราวกับถูกบางสิ่งฉุดรั้งไว้
เด็กสาวที่เคยอธิษฐานว่าอยากแต่งงานกับเขาคนนั้น ดวงตาดำขาวชัดเจนคู่นั้นยามมองเขา บัดนี้ไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ
เย็นชากว่าตอนมองคนแปลกหน้าเสียอีก
-
ขวดน้ำเกลือถูกขว้างกระแทกจนแตก เข็มที่ปักอยู่ก็ถูกกระชากหลุดออกมาอย่างแรง
เลือดสีสดสะดุดตาไหลหยดไม่หยุดไปตามหลังมือเรียวขาวของเวินซ่ง
เธอราวกับไม่รู้สึกตัว เพียงยื่นมือไปจับขอบเตียง อดทนต่อความเจ็บปวดแล้วฝืนลุกขึ้น ร่างบอบบางโงนเงนราวกับจะล้ม นิ้วมือเกร็งจนซีดขาว แต่เธอก็ไม่คิดจะปล่อยมือ
ตอนถงอู้รีบมาถึง สิ่งที่เห็นก็คือภาพนั้น
เธอสะดุ้งตกใจ รีบเข้ามากดหลังมือเวินซ่งไว้ พลางประคองเธอ «เกิดอะไรขึ้น? เลือดออกตั้งเยอะ ทำไมไม่เรียกพยาบาล มัวคิดอะไรอยู่?»
คิดอะไรอยู่น่ะหรือ
เวินซ่งยกมุมปากขึ้นน้อย ๆ