เมื่อทุกอย่างจัดการเรียบร้อย และได้เห็นพวกเขารับผลกรรมที่สมควรได้รับแล้ว เธอก็จะออกจากเมืองไห่ได้
เธอยังต้องหาเวลาไปสืบเส้นทางไปเมืองท่าไว้ล่วงหน้าด้วย
เวินซูหว่านสูดหายใจลึกหลายครั้ง ฝืนกดหัวใจที่เต้นรัวให้สงบลง จนจิตใจที่ปั่นป่วนกลับมาเป็นปกติ ก่อนจะวูบออกจากมิติ
ทันทีที่ออกจากมิติ เสียงอึกทึกเป็นระลอกก็ดังมาจากเขตบ้านพักทหารที่อยู่ไม่ไกล
แสงไฟสว่างขึ้นทีละดวง เสียงคน เสียงนกหวีด และเสียงฝีเท้าดังปะปนกันอย่างวุ่นวาย ทั้งเขตบ้านพักทหารถูกปลุกให้ตื่นขึ้นโดยสิ้นเชิง
เธอไม่กล้ารั้งรอแม้แต่น้อย รีบเอาจักรยานออกมา ก้มตัวปั่นสุดแรง มุ่งหน้ากลับไปยังโรงแรมรับรองอย่างรวดเร็ว
หลังจากเธอจากไปได้ไม่นาน เมิ่งเหวยเฉิงก็โทรศัพท์สั่งการให้ส่งคนออกตรวจค้นทั่วเมืองอย่างเร่งด่วน เพื่อตรวจสอบบุคคลต้องสงสัยที่ลอบเข้าไปในเขตบ้านพักเมื่อคืนนี้อย่างละเอียด
เวินซูหว่านปั่นจักรยานกลับถึงโรงแรมรับรองอย่างรวดเร็ว ไม่กล้าเข้าทางประตูหน้าเพราะกลัวพนักงานต้อนรับจะซักถาม
โชคดีที่ห้องพักของเธออยู่ชั้นสอง ก่อนออกไปเธอจงใจเปิดหน้าต่างทิ้งไว้ เตรียมทางหนีทีไล่เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันไว้แล้ว
เธอเก็บจักรยานเข้ามิติ ก่อนปีนขึ้นไปอย่างคล่องแคล่ว พลิกตัวผ่านหน้าต่างเข้าไปในห้อง แล้วรีบปิดหน้าต่างลงกลอนจากด้านใน ตัดขาดจากความวุ่นวายและเสียงอึกทึกภายนอกโดยสิ้นเชิง
เส้นประสาทที่ตึงเครียดมาตลอดทั้งคืนค่อย ๆ คลายลงในที่สุด เวินซูหว่านถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
ร่างของเธอวูบหายไป เข้ามิติอีกครั้ง
เธออาบน้ำอุ่นอย่างเต็มที่ ชำระเอาความมืดและความหนาวเย็นที่ติดกายมาทั้งคืนออกไป
หลังจัดการตัวเองจนสะอาดสดชื่นเรียบร้อย เธอก็ไปดื่มน้ำพุวิญญาณในลานบ้านอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวูบออกจากมิติ
นอกหน้าต่าง ท้องฟ้าเริ่มสว่างราง ๆ รัตติกาลเลือนหาย แสงยามรุ่งอรุณสาดลงบนตรอกซอกซอย