จางกั๋วจวินกับถังเหรินหลี่มองเอกสารปึกหนึ่งที่เธอยื่นมาให้ ต่างรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง หลักฐานสำคัญขนาดนี้กลับวางทิ้งไว้ในกระเป๋าเดินทางตามใจชอบ แถมกระเป๋ายังวางอยู่ตรงมุมห้องอีกด้วย
จางกั๋วจวินยื่นมือไปรับมาแล้วเปิดดู
เพิ่งเปิดอ่าน สีหน้าของจางกั๋วจวินก็พลันเคร่งขรึมลง
ถังเหรินหลี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นสีหน้าเขาเปลี่ยนฉับพลัน ก็สังหรณ์ใจทันทีว่าเมิ่งเหวยเฉิงคงก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้ว จึงรีบขยับเข้าไปพลิกดูพร้อมกัน
แค่กวาดตามองหน้าแรก ถังเหรินหลี่ก็เบิกตากว้าง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เมิ่งเหวยเฉิงเป็นคนทรยศขายชาติจริง ๆ!
พอพลิกอ่านลงไปทีละหน้า ความผิดแต่ละข้อที่บันทึกไว้ด้านหลังก็ทำให้สีหน้าของจางกั๋วจวินกับถังเหรินหลี่มืดครึ้มลงเรื่อย ๆ
นอกจากบันทึกการติดต่อเพื่อขายชาติแล้ว ยังมีหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาลอบใส่ร้ายและทำร้ายบุคลากรชั้นยอดของประเทศ รวมถึงนักวิจัยจำนวนไม่น้อย
เวินซูหว่านนั่งนิ่งอยู่บนเตียงผู้ป่วย มองพวกเขาเงียบ ๆ
เมื่อทั้งสองอ่านเอกสารจนจบ ใบหน้าก็เต็มไปด้วยโทสะ
จางกั๋วจวินเอ่ยเสียงขรึมทันที
“เหล่าถัง รีบจัดกำลังคนไปควบคุมตัวคนในบ้านเมิ่งเหวยเฉิงให้หมด!”
เวินซูหว่านเลิกคิ้วน้อย ๆ แล้วเสริมเสียงเบา
“หลังยกโอ่งน้ำใบใหญ่ในครัวบ้านเขาออก ใต้โอ่งยังมีห้องใต้ดินอีกสองห้อง วิทยุน่าจะยังอยู่ที่นั่น”
“อ้อ ห้องหนึ่งซ่อนค่อนข้างมิดชิด พวกคุณลองดันกำแพงดู เดี๋ยวก็หาเจอเอง”
จางกั๋วจวินกับถังเหรินหลี่ได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าพรวด มองเธอด้วยความตกตะลึง
“คนที่แอบเข้าไปในบ้านเมิ่งเหวยเฉิงกลางดึกวันนั้น ที่แท้ก็คือคุณหรือ?”
เวินซูหว่านเบือนสายตาไปทางอื่น ไม่มองพวกเขาและไม่ตอบตรง ๆ ก่อนเอ่ยอย่างไม่รีบร้อน