หลี่ฟู่กุ้ยเหน็บตราสั่งไว้กับตัว ก่อนมุ่งหน้าไปยังโรงงานทางใต้ของเมืองอย่างกระตือรือร้น
กู้ฝานมิได้รั้งอยู่ที่สมาคมการค้านานนัก เขาจูงมือเย่จิ้งหวง พาหลี่เต๋อเฉิงออกจากเมืองเจี้ยเป่ย
ออกจากประตูตะวันออกมาได้ไม่ไกลนัก กระโจมหลังใหญ่ที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่กว่าสิบหลังสองข้างถนนใหญ่ก็ปรากฏแก่สายตา
หน้าเพิงมีเสาไม้ปักตั้งอยู่ ธงผ้าปลิวสะบัดไปตามลม บนนั้นเขียนอักษรใหญ่สามคำว่า สำนักบรรเทาราษฎร
เมื่อสองวันก่อน อันอี้แห่งทัพตะวันตกเฉียงเหนือร่วมมือกับหน่วยลาดตระเวนที่ซุ่มอยู่ตามเส้นทาง ยึดด่านเจี้ยไผได้โดยมิได้เสียเลือดเนื้อ
เมื่อรวมกับด่านถงกวนที่โจวผิงชิงมาได้ก่อนหน้า ประตูใหญ่ทั้งสองแห่งที่เชื่อมแดนตะวันตกเฉียงเหนือกับที่ราบภาคกลาง บัดนี้นับว่าเปิดรับกู้ฝานอย่างสิ้นเชิงแล้ว!
ร้านน้ำชากับสถานีเสบียงสิบแห่งที่ตั้งเรียงรายตามถนนใหญ่ กำลังแสดงผลอันน่าอัศจรรย์
ทุกวันมีพวกลี้ภัยและบัณฑิตยากไร้หลายพันคนจากที่ราบภาคกลางซึ่งมิอาจดำรงชีวิตต่อไปได้ หลั่งไหลเข้าสู่แดนตะวันตกเฉียงเหนือภายใต้การชี้แนะของคนงานในร้านน้ำชา
มองไปสุดสายตา ผู้คนต่อแถวยาวเหยียด ทว่ากลับไร้ความวุ่นวายแย่งชิง ทุกแห่งเต็มไปด้วยชีวิตชีวา
กู้ชูวัยเก้าขวบสวมเสื้อคลุมยาวสีเขียว กำลังพาลูกศิษย์คำนวณหลายสิบคนทำงานลงทะเบียนอยู่ใต้เพิงไม้
แม้เจ้าตัวจะยังเล็ก แต่กลับทำหน้าขึงขังออกคำสั่งอย่างคล่องแคล่ว จัดการงานจิปาถะทั้งปวงได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
เมื่อลูกศิษย์ตรวจสอบจำนวนคนในแต่ละครัวเรือนเสร็จ ก็แจกสัญญาที่ดินบุกเบิก เมล็ดพันธุ์ธัญญาหารทิพย์ และคันไถแกนโค้งให้ ณ ที่นั้น
ชายชราผู้หนึ่งจากที่ราบภาคกลางประคองสัญญาที่ดินไว้ พลางลูบตราประทับสีแดงสดบนกระดาษ ร่างกายสั่นเทาไปทั้งตัว
ก้มมองถุงเมล็ดพันธุ์อวบเต็มเมล็ดข้างเท้า ทั้งยังมีคนช่วยแบกคันไถแกนโค้งให้ น้ำตาของชายชราก็พรั่งพรูออกมาทันใด!