บ่ายวันนั้น เรื่องที่เซียวมู่หยางกับเยี่ยเฉินโต้ตอบกันแต่ไกลก็แพร่สะพัดไปทั่วโรงเตี๊ยม
แขกในโรงเตี๊ยมต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์เรื่องนี้ แต่แก่นของการสนทนากลับวนเวียนอยู่ที่กู้สิงกับเยี่ยเฉินเป็นหลัก แทบไม่มีใครเอ่ยถึงเซียวมู่หยางเลย
ในสายตาของคนส่วนใหญ่ เซียวมู่หยางเป็นเพียงคนที่ไม่ยอมแพ้ให้กับเยี่ยเฉิน จึงได้อ้างพรสวรรค์ของกู้สิงมากล่าวคำใหญ่โต แต่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร กำลังแข็งแกร่งเท่านั้นที่สำคัญที่สุด
กู้สิงกับเยี่ยเฉิน ต่างก็เป็นบุคคลอัจฉริยะ โดยเฉพาะกู้สิง พรสวรรค์ของเขาช่างน่าหวาดหวั่นจริง ๆ
มีคนเป็นจำนวนมากคิดว่า หากกู้สิงเข้าร่วมสอบคัดเลือกของหยุนชาง มีโอกาสอย่างยิ่งที่จะทะยานเข้าสู่ห้าอันดับแรก ส่วนจะได้เข้าสู่ชั้นปฐพีหรือไม่นั้น ก็ต้องดูที่วาสนาแล้ว
เพราะว่าจำนวนที่รับสมัครของชั้นปฐพีมีจำกัด ทั้งหมดขึ้นอยู่กับอาจารย์เป็นผู้กำหนด ฉะนั้นถึงแม้จะแสดงผลงานได้โดดเด่นมาก แต่หากไม่เป็นที่โปรดปรานของอาจารย์ ก็คงเข้าไปไม่ได้อยู่ดี
ในห้องพัก เซียวมู่หยางกำลังบำเพ็ญเพียร หลับตาลง ปราณวิญญาณแห่งฟ้าดินเส้นเล็ก ๆ ล้อมรอบกาย คล้ายก่อตัวเป็นเกลียวลมจำนวนมาก ท้ายที่สุดก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา
ขณะนั้นเอง กู้สิงก็เดินเข้ามาอย่างกระทันหัน สีหน้าตื่นเต้นกล่าวว่า “กองทัพมังกรฟ้าคำรามและสำนักศึกษาหยุนชางเริ่มรับสมัครแล้ว”
สายตาของเซียวมู่หยางเป็นประกายวาววับในทันใด กล่าวว่า “เร็วขนาดนั้นหรือ?”
“การทดสอบของกองทัพมังกรฟ้าคำรามมีทั้งหมดสองรอบ ภายในวันเดียวก็ทำเสร็จเรียบร้อยได้ ผ่านก็สามารถเข้าร่วมกองทัพมังกรฟ้าคำรามได้ทันที ส่วนสำนักศึกษาหยุนชางมีทั้งหมดสามรอบ ตอนนี้เริ่มรอบแรกแล้ว อีกรอบที่สองจะเริ่มในห้าวัน”
“ไป ไปดูกัน” เซียวมู่หยางลุกขึ้นยืนทันที ครู่ต่อมาทั้งสองคนก็ออกจากโรงเตี๊ยมไปด้วยกัน
“ไปที่จุดรับสมัครของกองทัพมังกรฟ้าคำรามก่อน” เซียวมู่หยางเอ่ยขึ้น เนื่องจากกองทัพมังกรฟ้าคำรามวันนี้สามารถตัดสินใจได้แล้ว ดังนั้นก็จัดการเรื่องนี้ให้เสร็จก่อน
ทั้งสองคนสอบถามไปเรื่อย จนในที่สุดก็หาจุดรับสมัครของกองทัพมังกรฟ้าคำรามพบ อยู่ที่จวนผู้บัญชาการ