เมืองเทียนชาง ราชธานีของแคว้นชางหลาน ตั้งตระหง่านอยู่ ณ จุดศูนย์กลางของแคว้น กว้างใหญ่ไพศาลนับหมื่นลี้ สุดสายตาไม่เห็นปลายทาง
เมื่อมองจากเบื้องบนลงมา เมืองนี้ราวกับมังกรยักษ์ที่นอนหลับใหล สง่างามโอ่อ่า พร้อมทั้งแผ่กลิ่นอายแห่งความเก่าแก่และความผ่านร้อนผ่านหนาว
ช่วงนี้ผู้คนที่เดินทางมายังเมืองเทียนชางมีจำนวนมากเป็นพิเศษ เหตุเพราะสำนักศึกษาหยุนชางกำลังจะเปิดรับสมัครศิษย์ มีผู้คนมากมายจากเมืองอื่นเดินทางมา เพื่อเตรียมเข้าร่วมการสอบคัดเลือกของหยุนชาง หวังจะคว้าโอกาสเข้าศึกษาในสำนักศึกษาหยุนชาง
กฎการรับสมัครของสำนักศึกษาหยุนชางเข้มงวดยิ่งนัก คัดเลือกหนึ่งในพัน
ในพันคน อาจมีเพียงหนึ่งเดียวที่มีโอกาสเข้าศึกษาในสำนักศึกษาหยุนชาง และเพียงแค่ได้เข้าไปเท่านั้น ยังไม่แน่ว่าจะได้รับทรัพยากรการฝึกฝนที่ดีเยี่ยม
ในเวลานี้ ภายนอกเมืองมีผู้คนมากมายเตรียมตัวเข้าเมืองเทียนชาง
ท่ามกลางเงาร่างอันกว้างใหญ่ไพศาล มีร่างของวัยรุ่นสองคนเดินเคียงคู่กัน หนึ่งในนั้นรูปงามสง่า กิริยาท่าทางโดดเด่นเป็นเลิศ อีกคนหนึ่งร่างกายสูงโปร่งราวหอกสีหน้าเย็นชา
ทั้งสองคนนี้คือเซียวมู่หยางและกู้สิง
"ตระการตาจริง ๆ!" เงยหน้ามองเมืองโบราณอันยิ่งใหญ่เบื้องหน้า เซียวมู่หยางอดรู้สึกตื้นตันใจไม่ได้ นี่คือเมืองเทียนชางหรือ?
เป็นสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของแคว้นชางหลาน เป็นศูนย์กลางอย่างแท้จริง
กู้สิงจ้องมองประตูเมืองเทียนชางด้วยเช่นกัน โอ่อ่ายิ่งใหญ่ ตระการตา ราวกับมีเลือดเนื้อบางอย่างกำลังเดือดพล่านคำรามอยู่ในหัวใจ ในที่สุดเขาก็มาถึงเมืองที่เฝ้าฝันมานาน!
"เข้าไปเถอะ" เซียวมู่หยางยกเท้าก้าวเดิน แล้วทั้งสองก็เดินเข้าไปในเมืองเทียนชาง
ทั้งสองเดินอยู่บนถนน กู้สิงหันไปมองเซียวมู่หยาง แล้วถามว่า "ต่อไปจะไปที่ไหน?"
"หาร้านพักก่อนเถอะ จะได้สะดวกแก่การสืบข่าว" เซียวมู่หยางเอ่ยปาก
"ข้าไปหาเอง" กู้สิงพูดพลางเดินไปข้างหน้า
ครู่ต่อมา ทั้งสองมาถึงหน้าร้านพักแห่งหนึ่ง บนป้ายไม้มีตัวหนังสือใหญ่สี่ตัวเขียนไว้อย่างงดงามพลิ้วไหว: "ร้านพักหยู่อี้"
"เข้าไปดูกันเถอะ" เซียวมู่หยางรอยยิ้มปรากฏที่มุมปาก ยกเท้าก้าวเข้าไปข้างใน