พื้นที่อันกว้างใหญ่ไพศาลเงียบสงัดยิ่งนัก สายตาหลายคู่จับจ้องไปยังแสงแปดสายที่ปรากฏบนแท่นศิลา สีหน้าแตกต่างกันไป บ้างฉงน บ้างประหลาดใจ และบ้างก็ตกตะลึง
เหล่าผู้ที่ฉงนสงสัยต่างคิดว่า ในเมื่อเซียวมู่หยางเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเมืองชิงโจว อย่างน้อยก็น่าจะบรรลุขั้นหลอมกายาชั้นเก้า เหตุใดจึงเป็นเพียงชั้นแปด?
มิใช่เพราะพวกเขาคิดว่าชั้นแปดนั้นด้อยเกินไป หากแต่ยังไม่คู่ควรกับนามอัจฉริยะอันดับหนึ่ง
บุคคลอันดับหนึ่งแห่งเมืองต่างๆ ของแคว้นชางหลาน ล้วนเป็นขั้นหลอมกายาชั้นเก้ามาโดยตลอด กระทั่งมีผู้มีความสามารถโดดเด่นก้าวเข้าสู่ขั้นวงล้อวิญญาณ ได้รับการยกย่องจากอาจารย์แห่งสำนักศึกษาหยุนชาง รับเป็นศิษย์ และเข้าสู่ชั้นปฐพีเพื่อฝึกฝนโดยตรง บุคคลเช่นนี้กล่าวได้ว่าเป็นโปรดของสวรรค์ เป็นบุตรแห่งสวรรค์อย่างแท้จริง
เมื่อเทียบกันแล้ว ขั้นหลอมกายาชั้นแปด ช่องว่างดูจะใหญ่เกินไปหน่อย
บุคคลเช่นนี้ เป็นบุคคลอันดับหนึ่งแห่งเมืองชิงโจวได้จริงหรือ?
"แสงวิญญาณแปดสาย ขั้นหลอมกายาชั้นแปด..." ส่วนหยุนหลิน หยุนเฟย และคนในตระกูลหยุนอื่นๆ ต่างมีสีหน้าเหม่อลอย ภายในใจราวกับคลื่นยักษ์ซัดสาด เซียวมู่หยางเขาฝึกฝนไม่ได้ไม่ใช่หรือ?
พวกเขายังติดอยู่กับความทรงจำที่ว่าเซียวมู่หยางเป็นคนไร้ค่า หารู้ไม่ว่า เซียวมู่หยางในตอนนี้มิใช่วันก่อนๆ แล้ว
มีเพียงกู้สิงเท่านั้นที่มีสีหน้าเรียบนิ่งยิ่งนัก ราวกับว่าทุกสิ่งเป็นเช่นนี้สมควรแล้ว
"พอใจแล้วหรือ?" เซียวมู่หยางมองไปทางหยุนหลิน เอ่ยเสียงเรียบๆ หยุนหลินสีหน้าตะลึงงันอยู่ตรงนั้น ยังไม่ทันจะพ้นจากความตกตะลึง
นี่ช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก
อดีตคนไร้ค่าผู้เลื่องชื่อแห่งเมืองชิงโจว บัดนี้กลับอยู่หน้าแท่นศิลาของสำนักศึกษาหยุนชาง ปลุกแสงแปดสายขึ้นมา งดงามโดดเด่นเพียงใด
หากเป็นใครอื่น ก็คงยากที่จะยอมรับได้ในชั่วขณะ โดยเฉพาะหยุนหลินที่ไม่เคยแม้แต่มองเซียวมู่หยางอยู่ในสายตา ณ เวลานี้ รู้สึกเพียงใบหน้าร้อนผ่าว
"เจ้าต้องโกงแน่นอน!" หยุนหลินตะโกนก้อง เขาไม่เชื่อ คนไร้ค่าจะฝึกฝนได้ในทันใด และยังมีระดับเทียบเท่าเขาได้ ต้องใช้วิธีที่ไม่อาจเปิดเผยได้บางอย่างแน่นอน!