เจียงอู๋เพิ่งกลับถึงบ้าน สมองแสงก็ส่งเสียงดังขึ้นอีกครั้ง
เป็นข้อความจากคนแปลกหน้าที่ก็คุ้นเคยอย่างประหลาด
【คืนนี้ว่างไหม?】
【ฉันอยู่ข้างล่างตึกเธอแล้ว】
เจียงอู๋มองชื่อของอีกฝ่ายแล้วนิ่งอึ้งไปหลายวินาที
ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมค่อย ๆ ผุดขึ้นมา
สีหน้าของเธอค่อย ๆ พังทลายลงทีละนิด
ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่เจ้าของร่างเดิมรู้จักหลังเลิกกับแฟนเก่า
ปกติแทบไม่ติดต่อกัน
และไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตของอีกฝ่าย
เจอกันก็แค่จูบ
เรียกง่าย ๆ ว่า—
เพื่อนจูบ
เจียงอู๋ตาพร่าไปชั่วขณะ
“เจ้าของร่างเดิม ยังมีเรื่องเซอร์ไพรส์อะไรอีกที่ฉันไม่รู้อีกไหมเนี่ย?”
แต่เจียงอู๋ก็พอเข้าใจได้
สาวน้อยถูกแฟนเก่าทำร้ายจิตใจจนยับเยิน แถมพ่อแม่ก็ไม่อยู่แล้ว ไม่มีใครสอนว่าควรรับมือกับความรักยังไง
พอคิดไม่ตกชั่ววูบ ก็เลย…
เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้นแล้ว
เธอนึกขึ้นได้ว่าเมื่อก่อนเจ้าของร่างเดิมเคยให้สิทธิ์เข้าออกหอพักระยะยาวแก่ “เพื่อน” คนนี้
เจียงอู๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดประตูในที่สุด
ชายผมสีเงินคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู
เขาสูงกว่าเจียงอู๋มาก หางตาเฉียงขึ้นโดยธรรมชาติ หูจิ้งจอกสีเงินขาวโผล่พ้นเส้นผม ปลายหูชี้ไปข้างหน้าเล็กน้อย
หล่อจริง ๆ
ไม่แปลกที่เจ้าของร่างเดิมจะยอมสร้างมิตรภาพอันตรายแบบนี้กับเขา
พอเห็นเจียงอู๋ มุมปากของชายหนุ่มก็ยกขึ้นเล็กน้อย
“ไม่ได้เจอกันนาน เธอสวยขึ้นอีกแล้วนะ”
พูดจบเขาก็ก้มตัวลงอย่างเป็นธรรมชาติ
เจียงอู๋ไหวตัวทัน รีบยกมือปิดปากเขาไว้
ชายหนุ่มชะงักไป คิ้วข้างหนึ่งเลิกขึ้น
ดวงตาคู่สวยมองเธออย่างขบขัน
ริมฝีปากใต้ฝ่ามือของเจียงอู๋ขยับเบา ๆ เขาถามว่า “เป็นอะไรไป?”