อีกฝ่ายตอบกลับมาแทบจะทันที
【สวัสดีครับ คุณเจียง ผู้นำทาง!】
【ขอโทษครับ ผมตื่นเต้นไปหน่อย ไม่คิดเลยว่าคุณจะเห็นคำขอของผมจริง ๆ】
【พรุ่งนี้หกโมงเย็นสะดวกไหมครับ?】
【ผมจองร้านอาหารทะเลเมฆาไว้แล้ว อยู่ห่างจากศูนย์บำบัดเขตสี่ประมาณ 12 นาทีโดยรถยนต์ ที่นั่นมีวัตถุดิบจากธรรมชาติค่อนข้างเยอะ ไม่รู้ว่าคุณจะชอบไหมครับ】
เธอตอบว่า “ได้” แล้วเพิ่มเวลานัดลงในตาราง
พรุ่งนี้หลังเลิกงานค่อยไปดู
ถ้าถูกใจ ก็รับไว้สักคนก่อน
เช้าวันถัดมา เจียงอู๋หยิบสารอาหารเหลวหนึ่งหลอดแล้วเปิดประตูออกมา
ฮั่วฉางชวนยืนอยู่ด้านนอก
พอดีกับที่สมองแสงของเจียงอู๋เด้งข้อความจากเหวินเสวี่ยฉือขึ้นมา เธอจึงยกข้อมือขึ้น
【ข้อมูลการนอนหลับและการฟื้นตัวของทะเลจิตเป็นปกติ สามารถเข้ารับการบำบัดวันนี้ได้】
เจียงอู๋เปิดฝาสารอาหารเหลว
“นายจะตามฉันไปอีกกี่วัน?”
ฮั่วฉางชวนตอบว่า “สองวัน”
“ได้”
ตอนมาถึงห้องบำบัด เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนที่เข้าเวรวันนี้ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูแล้ว
ต่างจากเมื่อวาน ตรงที่เปลี่ยนเป็นคนแปลกหน้าสองคน
ทั้งคู่เห็นเธอเดินเข้ามา ก็ทำความเคารพพร้อมกัน