จริง ๆ แล้วนั่นไม่ใช่แค่ยาถ่ายธรรมดา
ในนั้นยังใส่ยาพิษลงไปนิดหน่อยด้วย
ป่านนี้พวกมันคงกำลังเดินทางไปเกิดใหม่แล้ว
ชาติหน้าอย่ากลับมาเกิดเป็นสัตว์มารอีกเลย
เซี่ยหลินคืนร่างมนุษย์ แล้วยืนรออยู่ริมฝั่ง
ไม่นานนัก เจียงอู๋กับพวกก็มาถึงริมอ่างเก็บน้ำ
ผู้พิทักษ์เผ่าสายน้ำหลายคนเห็นเซี่ยหลินก็ยกอาวุธขึ้นทันที
“ตัวอะไรน่ะ?”
“มนุษย์มารเหรอ?”
เซี่ยหลินยกมือยอมแพ้ ตะโกนอย่างสิ้นหวัง “ฉันเซี่ยหลินไง! พวกเดียวกัน!”
เจียงอู๋ส่งสัญญาณให้ผู้พิทักษ์ลดอาวุธลง
ตอนนี้ตั้งแต่เส้นผมจรดผิวหนังของเซี่ยหลินดำสนิทไปหมด
ถ้าเขาไม่รีบพูดขึ้นมา คงถูกจัดการในฐานะสัตว์มารไปแล้ว
อีกอย่าง ช่วงนี้เซี่ยหลินกินอยู่กับนกแก้วดำตลอด
สัตว์มารพวกนั้นมีค่าการปนเปื้อนเต็มตัว ค่าการปนเปื้อนของเขาจึงเพิ่มขึ้นอีกครั้ง