“ได้ แต่การลอบเข้าไปเป็นเรื่องใหญ่ ยังไม่ต้องรีบร้อน”
เจียงอู๋วิเคราะห์อย่างจริงจัง
“ไม่ใช่ไม่ลอบเข้าไป แค่ค่อย ๆ ลอบเข้าไป ช้า ๆ และวางแผนให้ดีก่อน”
“ถ้าเกิดแหวกหญ้าให้งูตื่นขึ้นมา หอคอยดำเพิ่มการป้องกัน คราวหน้าจะลอบเข้าไปก็ยิ่งยากกว่าเดิม”
ซีซีเห็นด้วยว่าเธอพูดมีเหตุผล
【โฮสต์ต้องเตรียมตัวนานแค่ไหน?】
“พอฉันเตรียมพร้อมแล้ว นายก็จะรู้เอง”
เธอตั้งใจจะไม่บอกมันจนกว่าการประเมินระดับเอจะจบลง
รถลอยฟ้าของเหวินเสวี่ยฉือยังจอดอยู่ด้านนอกอาคารบริหารสูงสุด
เจียงอู๋นั่งลงบนเบาะข้างคนขับ ระหว่างทางเธอเอนหลังพิงเบาะ ทำท่าครุ่นคิดอย่างเคร่งขรึม
เหวินเสวี่ยฉือมองเธออยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามอะไรบนรถ
รถลอยฟ้ามาถึงเขตสี่อย่างรวดเร็ว
เจียงอู๋เปิดประตูบ้าน
เสี่ยวไป๋รีบเลื่อนเข้ามาหาทันที
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ เจ้านาย”
เหวินเสวี่ยฉือถอดเสื้อคลุมแขวนไว้ตรงโถงทางเข้าอย่างสบาย ๆ
“เซรานพูดอะไรกับเธอ?”
เจียงอู๋นั่งลงบนโซฟา