ชัยชนะของหลินตู้เกินความคาดหมาย แต่ก็สมเหตุสมผล
อูซีสีหน้าซีดเผือด พอใจเย็นลงแล้วก็รู้สึกเจ็บไปทั้งตัวตามข้อต่อ ไม่เพียงเจ็บปวด ยังแถมหนาววาบเย็นเยียบไม่รู้จบ ประหนึ่งลำธารในต้นฤดูใบไม้ผลิที่ยังมีเกล็ดน้ำแข็งไหลผ่านจุดอ่อนของเขา ตอนแรกไม่รู้สึกเจ็บมากนัก แต่พอผ่อนคลายลงก็พบว่าเกล็ดน้ำแข็งแต่ละอันได้ขูดเนื้อเลือดออกไปทีละนิดหนึ่งจริงๆ
เขาน่ะไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ทันที
รองเท้าบู๊ตผ้าเงินอย่างดีที่ปราศจากละอองผงตกลงในสายตาอูซี ตามมาด้วยเสียงที่มีหางยาวเก้อกังกล่าวดังขึ้น
"ยอมแพ้ต้องยอมรับนะ หลานศิษย์อูซี"
อูซีรู้สึกคล้ายบรรเลงความจริง ตามทฤษฎีประสบการณ์หรือตามระดับพลังวิญญาณแล้ว โอกาสชนะของหลินตู้มีเพียงหนึ่งในสิบ แต่เมื่อสู้ถึงท้ายสุดแล้วการโจมตีแต่ละขั้นของพลังวิญญาณดูเหมือนถูกคาดการณ์ไว้หมดโดยหลินตู้
หนึ่งเป็นความสามารถตอบสนองที่ฝึกฝนมาหลายสิบปี อีกหนึ่งเป็นความว่องไวของสมองที่วิเคราะห์หาเหตุผลตลอดเวลา แท้จริงแล้วเขาพ่ายแพ้
หลินตู้ เข้มแข็งจริงๆ
เขากุมตันเถียนที่ว่างเปล่า วะไรจะห้าเดือน ทั้งที่หนึ่งการต่อสู้สิ้นแรงไปแล้ว ควรจะร้อนน่าดู แต่หลังเขากลับมีเหงื่อเย็นเยียบไหลมา
"ตอบคำถามท่านอาหลิน"อูซี่ลงหายใจแรง "ข้าปล่อยข่าวสารหาซื้อยาที่ฟู่ซื่อฟาง"
หลินตู้เปล่งเสียง"แล้วมันมีอะไรที่บอกข้าไม่ได้"
"เพราะว่า...คนนั้นรับงานจากฟู่ซื่อฟางหลังจากนั้นก็บังคับไม่ให้เปิดเผยคำตอบ"
หลินตู้ยิ้ม"ถ้าอย่างนั้นที่เจ้ายังบอกข้าทำไมล่ะ"อูซี่เงียบ นี่จะพูดก็ไม่ถูก ไม่พูดก็ไม่ถูก
"ถ้าข้าอยากจะให้เจ้าบอกคำตอบนี้ล่ะ"หลินตู้เสมอมองลง"จำไว้ได้ว่า หลังจากฟู่ซื่อฟางเผยแพร่งาน มีคนรับงานส่งข่าวสาร แล้วฟู่ซื่อฟางจะมอบม้วนบันทึกข่าวฉบับสมบูรณ์ให้แก่ผู้ประกาศใช่นี่ะ?"
เสียงของนางเวลานี้มิได้มีเพียงบรรยากาศกดดัน "ม้วนบันทึกที่ไม่มีประโยชน์ จะเป็นยาสมโลกต้นเดียวกับหมื่นปีเพื่อแลกชีวิต เจ้าเองเลือกเอง"