ลมหนาวเหน็บพัดทะลุห้องกวาดเอาความอบอุ่นจากเตาไฟไปจนหมดสิ้น ภายในห้องหนาวเหน็บราวกับน้ำแทบกลายเป็นหยดน้ำแข็ง กองเลือดและเศษเนื้อเครื่องในที่กระจายอยู่บนพื้นกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งไปแล้ว เมื่อมองแวบหนึ่งก็สะท้อนแสงสลัว
หลินตู้หรี่ตาลง ปล่อยสัมผัสญาณวิเศษออกไปทั่วห้อง สัมผัสถึงไอสัตว์ปีศาจที่หลงเหลือ
พลังวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ไม่ได้รุนแรงนัก ดูเหมือนคนที่อาศัยอยู่ในนี้จะเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่ยังไม่ได้ก้าวสู่เต๋า ไม่จำเป็นต้องใช้พลังสัตว์ปีศาจมากมายก็ทำร้ายได้อย่างง่ายดาย
แต่ชาวบ้านที่อาศัยในหมู่บ้านแถบนี้มักจะติดยันต์วิญญาณที่ซื้อจากในเมืองไว้ที่ประตูบ้าน เพื่อข่มขวัญและขับไล่สัตว์ปีศาจที่ลงจากเขาในฤดูหนาว ตามหลักแล้ว บริเวณประตูและหน้าต่างน่าจะมีร่องรอยพลังสัตว์ปีศาจหลงเหลืออยู่มาก
ทว่าพลังสัตว์ปีศาจที่หลงเหลือในบ้านนี้กลับมีเพียงภายในห้องเท่านั้น
นี่มันประหลาดนัก
หลินตู้ขมวดคิ้ว มองไปยังเยี่ยนชิงที่เดินตามเข้ามา แล้วส่ายศีรษะเบาๆ
เยี่ยนชิงนิ่งคิดครู่หนึ่ง "ยับเยินเช่นนี้ คงไม่มีทางรอดแล้ว"
หลินตู้: ...
นางสูดลมหายใจเข้าลึก "ข้าหมายความว่า ที่เกิดเหตุไม่ชอบมาพากล มีพิรุธ"
ในฐานะศิษย์สำนักอู๋ซ่าง นอกจากการฝึกฝน วิชายุทธ์ และคัมภีร์จิตที่เสริมความแข็งแกร่งตามปกติแล้ว ยังต้องเรียนรู้เคล็ดวิชาความรู้เอาตัวรอดในแดนบำเพ็ญอีกมากมาย
เช่น การตรวจวัดไอสัตว์ปีศาจ วินิจฉัยพลังสัตว์ปีศาจ และลักษณะของสัตว์ปีศาจชนิดต่างๆ
"...สัตว์ปีศาจตัวนี้ไม่ผลัดขน" หลินตู้เดินวนรอบห้อง
แต่ในเขตเหนือที่หนาวเย็นเช่นนี้ สัตว์ปีศาจที่ไร้ขนน่าจะจำศีลไปแล้ว
เยี่ยนชิงลองถามขึ้น "อาจารย์อาน้อยหมายความว่า สัตว์ปีศาจนี่อาจมาจากที่อื่น?"
หลินตู้ส่ายศีรษะ ถือเข็มทิศเดินไปตรงหน้าต่างที่เปิดกว้าง "ข้าไม่รู้"
"บ้านนี้ดูเหมือนจะไม่ติดยันต์วิญญาณขับไล่สัตว์ปีศาจเลย"