หลินตู้ถามอย่างหยั่งเชิง "ก่อนพวกเรา ยังมีใครเคยมาที่นี่หรือไม่"
เห็นได้ชัดว่าคนบนพื้นตอบนางไม่ได้ ขณะนางได้ยินเสียงฝีเท้าดังบนหิมะ ยังไม่ทันหันกลับ สัมผัสญาณวิเศษก็พลันผุดส่งเสียงของสติที่เงียบงันมานานขึ้นมา
แม้ระบบโดยปกติจะไม่ส่งเสียงถ้าไม่มีตัวละครภารกิจปรากฏตัว แต่นางกลับรู้สึกว่ามันซ่อนตัวไปหลังจากคราวที่เหยียนเหย่ออกสำรวจคฤหาสน์วิญญาณของมันเอง
เหยียนเหย่บอกว่าวิญญาณนางไม่ผิดแปลก นั่นย่อมเป็นเช่นนั้นจริง เขาเป็นผู้บำเพ็ญขั้นเจ็ดแห่งขั้นไท่ชิง ใกล้ทะลวงสู่เบื้องบนเข้าไปทุกที ซึมซับกฎเกณฑ์แห่งเต๋าล้ำลึกนัก ทั้งยังฝึกด้านโชคชะตาอีก
ระบบนี้ไม่ว่ามันจะถอนตัวไปได้ทุกเมื่อ หรือไม่ก็ลึกล้ำถึงขั้นเทียบเท่าเต๋า ณ เบื้องบนเป็นอย่างน้อย
[เป้าหมายภารกิจของเจ้าเคยมาที่นี่ และตอนนี้อยู่เบื้องหลังเจ้า]
"มากมายนัก ศัตรูหน้าไหนกัน"
[เช่าเฟย]
ร่างยุวชนอาภรณ์สีหม่นที่ยืนอยู่หน้าบานประตูไม้ทรุดโทรมพลันชะงัก ปลายนิ้วชี้เคาะลงบนพัดพับเยียบเย็นที่กำไว้ในมือ
"มีงานเข้าแล้วสินะ"
หลินตู้ยังไม่ทันหันตัว ก็สัมผัสได้ถึงเสียงที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
ผู้ใหญ่บ้านเองก็มาถึงแล้ว กำลังเล่าเรื่องราวให้ม่อหลินฟัง
"เมื่อคืนวานก็มีวัวตายไปตัวหนึ่ง เหลือแต่โครงกระดูก รอยเท้านอกคอกวัวนั่น คุณพระช่วย มันใหญ่พอๆ กับหินโม่เลย… ข้าว่าสัตว์ปีศาจนั่นกินวัวแค่ตัวเดียวคงไม่อิ่มท้องหรอก รีบขอความช่วยเหลือจากเหล่าอาจารย์ของสำนักอู๋ซ่างไปแล้ว ใครจะรู้พวกท่านยังมาไม่ถึง สัตว์ปีศาจนั่นก็ออกมากินคนตอนกลางวันแสกๆ เสียแล้ว"