"หลินตู้?" โฮ่วชางส่งเสียงสื่อสารทางใจมา "เจ้าอยู่ที่ใด?"
นี่คือม่านหมอกที่หาได้ยากยิ่ง แม้แต่สัมผัสญาณวิเศษของเขาผู้บำเพ็ญขั้นไร้ลักษณ์ก็ไม่อาจทะลวงผ่านได้
เบื้องล่างคือพลังมารอันหนาทึบที่เกิดจากมารร้ายถูกบดขยี้ เบื้องบนกลับเป็นเมฆดำที่เต็มไปด้วยพลังลมปราณ ฟ้าดินแตกต่างกันราวคนละโลก
บนฟ้ากายมังกรก่อตัวสมบูรณ์ เบื้องล่างเหลือเพียงกระดูกขาว
หลินตู้ยืนยันว่ากายมังกรจำแลงเสร็จสมบูรณ์แล้ว จึงยกมือฉวยต้นคอของมังกรเงิน แล้วยัดมันเข้าไปในโลกจำลองหานเยว่ทันที
มังกรเงินเบิกตากว้างด้วยความงุนงง จ้องหน้าก้อนขนปุกปุยสีขาวที่ขนตั้งชูชันอย่างไม่รู้จะสื่อสารอย่างไร
หานเยว่หลิงกระโดดขึ้นไปบนที่สูง "เจ้าเป็นใครกันแน่!! หลินตู้นี่เอาอะไรเข้ามาในนี้ก็ไม่รู้! ตาสองข้างของเจ้าดวงเดียวใหญ่เท่าตัวข้าเลย! เจ้าไม่กลัวว่ามันจะกินข้าเรอะ!"
น้ำเสียงของหลินตู้เยือกเย็นเป็นพิเศษ "คือเวยจื่อ"
"ใคร?" เสียงของฉู่กวนเมิ่งสูงขึ้นอีกหลายระดับ "หา? ทำไมเปลี่ยนไปเป็นอีกสปีชีส์หนึ่งได้เล่า?"
มังกรเงินกะพริบตามองเจ้าตัวเล็กจิ๋วตรงหน้า ไม่เอ่ยปากพูดอะไร
"พักอยู่แค่ครู่เดียว เขตหวงห้ามหานเยวี่ยก็ไม่เหมาะกับการเติบโตของสิ่งมีชีวิตที่มีพลังชีวิต ขอเวลาอีกครึ่งวัน ข้าจะย้ายพวกเจ้าออกไปให้หมด"
ฉู่กวนเมิ่งค่อย ๆ ป่องขึ้นตรงจุดเดิม ป่องจนสูงเท่าหัวมังกรจึงหยุด แล้วเดินวนรอบตัวมังกร พยายามแยกแยะว่ามังกรตรงหน้าคือสิ่งมีชีวิตประเภทใดกันแน่
"เจ้าสละกายมนุษย์และกระดูกพุทธะ เพื่อกลายเป็นกายมังกร? หลินตู้คำนวณอยู่นาน ชั่งสรรพวัตถุอันล้ำค่าและศิลาค่ายกลมามากมาย ของส่วนใหญ่ในแหวนเก็บของที่ส่งไปให้ล้วนหมดไป เจ้าก็ขาดทุนไม่น้อยเลย"
มังกรเงินเอ่ยภาษามนุษย์ "ค่าตอบแทนมิได้มีเพียงเท่านั้น เรือนที่เจ้าเห็น ป่าไม้ สระน้ำ และของวิเศษล้ำค่าทั้งหมดในเรือน ล้วนเป็นค่าตอบแทน"
"ใช้โลกทั้งใบของข้า แลกชีวิตหนึ่งเส้น จะขาดทุนหรือ?"
ฉู่กวนเมิ่งพยักหน้าแล้วส่ายหัว "กินไม่ได้"
กินไม่ได้ก็ขาดทุนอยู่ดี
เวยจื่อไม่พูดต่อ หาที่ทางผืนหนึ่ง ขดตัวลง หลับตา
ฉู่กวนเมิ่งเพิ่งจะคิดจะต่อรองต่อ ก็พบว่ามังกรตนนี้ไม่พูดจาแล้ว โกรธจนขนปุกปุยตั้งชูอีกครั้ง