"เช่นนั้นสิ่งนี้ได้เกาะติดเข้าไปในกระดูกของเจ้าแล้ว ที่เจ้ายังไม่ตาย ก็เพราะกระดูกของเจ้ามิใช่กระดูกธรรมดา"
ยายหม่าจ้องมองม่อหลิน "ด้วยอายุเท่านี้ เจ้าก็อยู่ขั้นเถิงอวิ๋นสมบูรณ์แล้ว ต่อให้ในหมู่ศิษย์สำนักอู๋ซ่างก็นับว่าหายาก เป็นกระดูกวิญญาณโดยกำเนิดหรือ?"
หลินตู้หันหน้าไปทางโต๊ะสี่เหลี่ยม
"พูดให้ถูก เจ้ามิได้ถูกพิษกวู่ แต่มันคือคนผู้นั้นใช้วิชาลับ ถ่ายทอดกวู่ให้เจ้า ดังนั้นสิ่งที่อยู่ในตัวเจ้าจึงมิใช่แค่พิษ แต่ยังมีแมลงกวู่อยู่ด้วย เพราะขัดขวางไว้ทัน แมลงกวู่จึงเข้าเส้นลมปราณตันเถียนของเจ้าไม่ได้ ระดับบำเพ็ญของเจ้าก็รักษาไว้ได้ เพียงแต่ตอนนี้กวู่นั่นน่าจะเกาะอยู่บนกระดูกวิญญาณของเจ้า"
เซี่ยเทียนอู๋สีหน้าเย็นชา "ขอถามท่านผู้อาวุโส แมลงกวู่นั่นมีผลต่อกระดูกวิญญาณหรือไม่?"
สิ่งที่เรียกว่ากระดูกวิญญาณ แวดวงบำเพ็ญก็เล่าลือกันไปต่างๆนาๆ มีเพียงนางและอาจารย์ของนางเท่านั้นที่รู้ กระดูกวิญญาณโดยกำเนิด คือการที่มีปราณเซียนวิญญาณอยู่ในกระดูก ปราณมาจากพลังต้นกำเนิดแห่งโลก ปราณเซียนวิญญาณคือพลังต้นกำเนิดขั้นสูง ตามธรรมชาติของพลังลมปราณจะเข้าสิงปราณเซียนวิญญาณ ดังนั้นเขาจึงดูดซับพลังลมปราณได้ตั้งแต่เกิด
และหลังจากผู้บำเพ็ญทะยานสู่สวรรค์เป็นเซียนแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดประการหนึ่ง ก็คือเปลี่ยนพลังลมปราณเป็นปราณเซียนวิญญาณ
เส้นทางของม่อหลินนั้น ดีกว่าผู้อื่นโดยธรรมชาติ และราบรื่นกว่ามาก
"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ต้องถอนแมลงกวู่ก่อน แล้วค่อยแก้พิษกวู่"
"พิษกวู่แก้ไม่ยาก แต่แมลงกวู่ถอนยากมาก"
เซี่ยเทียนอู๋สัมผัสได้ถึงบางสิ่งในทันที "หรือว่า?"