หลินตู้ลุกขึ้นยืน สีหน้าเรียบเฉย จ้องมองสายตาเดือดดาลแต่ก็งุนงงของม่อหลินและจวีเยวียน แล้วหันไปประสานมือคารวะเจ้าสำนักพรรคดาวบิน "เถาเสี่ยนตายแล้ว ข้าเคยสัญญาว่าจะจัดการศพให้ ท่านเจ้าสำนักเจินเหริน คิดเห็นเช่นไร"
ใจของเจ้าสำนักพรรคดาวบินนั้นลอยไปจัดการศพอิ้นจ้งนานแล้ว จึงพยักหน้าตอบรับโดยไม่พูดอะไร
"น่าเสียดายที่วิญญาณหยินของอิ้นจ้งสลายไปแล้ว คงสืบหาคนร่วมคิดและคนที่สาปตราไว้ไม่เจออีก"
เฟิงอี๋รีบพูดขึ้นก่อนจวีเยวียน "จริงด้วย ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน อีกแค่ก้าวเดียว จะกลายเป็นคดีลึกลับไร้ร่องรอย"
นางกดไหล่หลินตู้ไว้ "แต่ก็ไม่เป็นไร ภายหน้าย่อมมีโอกาส ไม่ต้องกลัวว่าจะลากคอพวกปีศาจร้ายจากนอกเขตขึ้นมาไม่ได้"
หลินตู้พลันกลับมาอ่อนแออีกครั้ง ไอสองสามครั้งแล้วดึงชายแขนเสื้อกว้างของเฟิงอี๋ "ศิษย์พี่ ข้าหิวแล้ว"
เฟิงอี๋ตบศีรษะนางอย่างเอ็นดู "ข้าลืมไปเลย บ่ายมากแล้ว อีกเดี๋ยวศิษย์พี่พาไปกินของอร่อย"
เจ้าสำนักพรรคดาวบินได้สติ "ทุกท่านจากสำนักอู๋ซ่างมาเยือนยากยิ่ง ยังไม่ได้ต้อนรับขับสู้เจ้าถิ่นให้ดี กลับให้ทุกท่านเห็นเรื่องขายหน้าของพรรคข้า ต้องขออภัยอย่างยิ่ง"
"เอ่อ...นี่คือผู้อาวุโสจินเฉิน ให้เขาคอยรับรองพวกท่าน จะได้ให้ทุกท่านชิมอาหารวิญญาณขึ้นชื่อของพรรคดาวบิน"
เขายิ้มมองไปทางหลินตู้ เห็นเด็กคนนั้นหยิบถุงวิญญาณสัตว์ปีศาจออกมา กำลังบรรจงยัดศพของเถาเสี่ยนลงไป ก็อดกระตุกตาขึ้นมาไม่ได้
คนของสำนักอู๋ซ่างใช้วิทยุทธภัณฑ์มั่วขนาดนี้ได้อย่างไร ถุงวิญญาณสัตว์ปีศาจใช้กันแบบนี้หรือ
หลินตู้เก็บศพเรียบร้อย หันไปมองเช่าเฟยที่เพิ่งฟื้นขึ้นบนพื้น
เฟิงอี๋เข้าใจความหมาย "ครั้งนี้พวกเราก็มาคุมตัวศิษย์ผู้บำเพ็ญนอกรีตของท่านมาส่ง ไม่ทราบเจ้าสำนักจะจัดการเช่นไร"
"อิ้นจ้งคนนี้เดิมดูแลศิษย์นอก คิดว่าผู้บำเพ็ญนอกรีตสองคนนั้นคงถูกเขาจงใจปล่อยเข้ามา" เจ้าสำนักพรรคดาวบินส่ายหน้า ถอนหายใจ "ช่างน่าละอาย ข้าเชื่อใจผิดคน"