ช่างทั้งหลายเงยหน้าหัวเราะลั่นฟ้า ด้วยความสะใจสุดขีด มองดูยันต์ชำระบาปที่ค่อยๆ มอดไหม้จนสิ้น แล้วเช็ดหน้ากว้างหนึ่ง ปลายตามีประกายน้ำตาวาววับ
"สำเร็จแล้ว สำเร็จแล้ว ไอ้นางตัวน้อย เจ้ามีอนาคตจริงๆ เพลิงประหลาดกายชำระของเจ้า ไม่ใช่สิ่งที่ข้าเคยเห็นว่าละเอียดลออที่สุด แต่เป็นสิ่งที่ข้าเคยเห็นว่ามีจิตวิญญาณและให้ผลดีที่สุด"
ซูมู่และตู้เสาผ่อนคลายลงสุดขีด ได้ยินดังนั้นก็หันมามองกันแล้วยิ้ม พยักหน้ารับด้วยความเห็นพ้อง
หลังจากล้มเหลวไม่รู้กี่ครั้ง น้ำยาโอสถก็กลั่นสำเร็จในที่สุด ในขณะที่ขจัดกายมารร้ายลงได้ ก็ยังรักษาสามวิญญาณเจ็ดปราณในกายแก่นมารไว้ได้สำเร็จ ปลดปล่อยคนเหล่านั้นให้เป็นอิสระ
หัวใจสำคัญที่สุดคือการชำระของเซี่ยเทียนอู๋ หากไม่มีนาง ต่อให้หลินตู้นำน้ำศักดิ์สิทธิ์สระนั้นกลับมา ก็ไร้ประโยชน์
เซี่ยเทียนอู๋เมื่อเผชิญกับคำชมเหล่านี้ก็เพียงยิ้มบางๆ "แต่หากไม่มีทักษะการผ่าอย่างแม่นยำและความรู้เรื่องยาเบญจเพสที่หายากของช่างทั้งหลาย อีกทั้งความช่วยเหลือด้านวิญญาณและหลักแพทย์ของซูมู่ซือเจี๊ยกับตู้เสาเต๋าอวี่ งานนี้พวกเราก็ทำไม่สำเร็จหรอก"
"พวกเจ้าลูกศิษย์สำนักใหญ่ ชอบฟังคำชมไม่ได้เลยหรืออย่างไร?" ช่างทั้งหลายมองนางแวบหนึ่ง "แม้หนุ่มสาวไม่ควรเย่อหยิ่งจองหอง แต่ก็ไม่ควรถ่อมตัวเกินไปนัก เอาแต่พูดจาไร้สาระพวกนี้"
"พอได้แล้ว ๆ ตอนนี้สำเร็จแล้ว พวกเจ้าคงต้องจัดประชุมใหญ่กันใช่ไหม ข้าขอบอกไว้ก่อนเลย ไม่ต้องเอ่ยชื่อข้า และอย่าให้ข้าไปร่วมด้วย ถือว่าข้าไม่มีตัวตน ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง"
พูดจบก็หมุนตัวเดินจากไป "ข้าไปจัดเก็บยาเส้นก่อน เผื่อภายหลังจะได้ผลิตคราวละมากๆ แล้วจะร่างรายการยาให้เจ้า"