หลินตู้ออกมาจากห้องโถงตอนที่พอดีเป็นเวลาทำอาหารเย็น นางจึงตรงไปที่ห้องครัวทันที
วันนี้คนที่รับผิดชอบเดิมคือชิวหลิง แต่ชิวหลิงเพิ่งถูกตรวจพบว่าตั้งครรภ์เมื่อไม่กี่วันก่อน มู่เฉินไม่ยอมให้นางเหนื่อย หลินตู้จึงส่งเสียงจิตบอกแล้วลงมือทำอาหารเอง
แม้ตอนนี้หลินตู้จะไม่จำเป็นต้องกินอาหารแล้ว แต่ศิษย์น้องคนอื่น ๆ รวมถึงหานเยว่หลิงที่ถึงแม้ไม่ต้องกินแต่อยากเคี้ยวเล่นก็ยังต้องกินอยู่ดี
ปริมาณอาหารที่หลินตู้ทำให้ไม่ได้ลดลงกลับเพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ
พอกลิ่นซี่โครงหมูอบน้ำตาลที่ไม่ได้กลิ่นมานานลอยมาแตะจมูกหนีจิ่นเซวียน นางเกือบจะกระโดดเข้าไปในห้องครัว
ในสำนักนี้มีเพียงหลินตู้เท่านั้นที่ชอบทำอาหารรสชาติหวานอมเปรี้ยว คนอื่นทำได้ไม่เท่านาง
"อาจารย์อาน้อย!!!"
หลินตู้ยังคงยุ่งอยู่ "มาล่ะสิ? ล้างมือก่อนแล้วกินสักสองสามคำ เก็บซี่โครงชั้นดีตรงกลางไว้ให้เจ้า"
มีเพียงตอนที่อาจารย์อาน้อยทำอาหารเท่านั้นที่หนีจิ่นเซวียนจะมีสิทธิ์ได้รับอาหารพิเศษเช่นนี้อย่างเปิดเผย
"อาจารย์พากลับมาศิษย์น้องคนหนึ่ง" หนีจิ่นเซวียนพูดหลังจากเคี้ยวซี่โครงหมด "อาจารย์อาน้อย ท่านส่งเสียงจิตไปบอกอาจารย์ของข้าว่าอะไรหรือ?"
หลินตู้ไม่ได้ปิดบัง "ก่อนหน้านี้ข้าคิดว่าเจ้าจะเปิดดูสักหน่อยแล้วค่อยส่งต่อให้อาจารย์เจ้า"
"ข้าบอกเขาว่า พี่ชาย เจ้าต้องเชื่อว่าเจ้าสามารถเก็บม่อหลินผู้มีกระดูกวิญญาณโดยกำเนิดได้ แล้วยังได้รับจิ่นเซวียนผู้เป็นบุตรแห่งโชคชะตา ถือว่าใช้โชคในการรับศิษย์ตลอดชาติหมดแล้ว สายตาของเจ้านอกจากเรื่องเหล้าและการต่อสู้แล้ว ที่เหลือไว้ใจไม่ได้ ถ้าเจอคนที่ถูกใจทุกด้านแต่กลับปรากฏตัวอย่างผิดปกติ ก็ควรคิดทบทวนว่าตัวเองลืมเช็ดตาให้สะอาดหรือไม่"