ไม่ผิดคาด หลินตู้ฝันอีกจนได้
ครานี้ เซี่ยเทียนอู๋ในฝันดูเย็นชาห่างเหิน ปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นในสำนักก็เป็นเพียงมิตรภาพผิวเผิน
ไม่เหมือนตอนนี้ ที่นางจะลงจากเขาไปฟังงิ้วกินข้าวด้วยกัน ถูกหลินตู้บังคับให้อ่านบทละครไร้ความรู้ทางการแพทย์ แต่นางก็อ่านอย่างตั้งใจแล้วให้ความเห็น เตาหลอมปราณระเบิดก็ไม่มีหลินตู้กับเยี่ยนชิงหัวเราะคิกคักวิ่งมาเก็บซากวัสดุและพลอยทดสอบแรงดันเพื่อสร้างเตาใหม่
ไม่มีอะไรเลย ก็แค่หลินตู้เพราะร่างกายอ่อนแอ กินยาบ่อย จึงได้ใกล้ชิดกับนางมากขึ้นเท่านั้น
ถึงกระนั้นก็เพียงแค่นี้
หลินตู้ในฝันเงียบขรึมกว่า ไม่มีวี่แววปากเสียที่หากินในโลกสมัยใหม่จนกลายเป็นคนพูดเก่งไม่เล่นตามเกมเลย
เซี่ยเทียนอู๋เช่นนี้ จะมีเพียงตอนเจออูซีเท่านั้นที่นัยน์ตาสว่างไสว
หลังจากทั้งสองเป็นคู่บำเพ็ญกัน ก็ไม่ได้อยู่ร่วมเรือนกัน ส่วนใหญ่แล้วอูซีจะมาที่สำนักอู๋ซ่างมากกว่า
หลินตู้เห็นกับตาว่าเซี่ยเทียนอู๋ตั้งครรภ์ ใบหน้าเย็นชาตลอดเวลานั้นก็ค่อยๆ อ่อนโยนขึ้น เปล่งประกายความเป็นแม่
ผู้บำเพ็ญแพทย์คนหนึ่ง จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าการตั้งครรภ์ทำให้บำเพ็ญถดถอย พลังวิญญาณในร่างล้วนหล่อเลี้ยงการเติบโตของบุตร พลังบำเพ็ญจากนั้นก็หยุดชะงัก แม้จะพยายามบำรุงร่างกายแค่ไหน ความแข็งแกร่งของกายเนื้อและพลังบำเพ็ญของตนเองก็จะถดถอยลงอย่างมาก
ถึงรู้ นางก็ยังเปี่ยมสุข
หลินตู้มองรอยยิ้มเช่นนั้น พลันรู้สึกขัดใจอย่างบอกไม่ถูก
ผู้ที่สอนนางตัดมังกรแดง และสอนว่าร่างกายของผู้บำเพ็ญหญิงเป็นของตนเอง สิทธิ์ตัดสินใจอยู่ที่ตนเอง กลับยินยอมสละการบำเพ็ญกว่าเกือบร้อยปีของนางโดยสมัครใจ สูญเสียปราณกำเนิดและเลือดแก่น กระทั่งแก่นเพลิงประหลาดยังยอมถวายให้ทารกที่ยังไม่เกิดนั้น
ค่ำคืนเช่นนั้นเอง นางนั่งบนยอดผาหมื่นเท้าผู้โดดเดี่ยว มองลงมาจากที่สูงสู่โลกเบื้องล่าง กลับได้ยินความวุ่นวายซึ่งหาได้ยากในสำนักอันสงบเสมอมา