เหวินฝู่สงบมาก ยอมรับตัวตนของตัวเอง "ศิษย์น้องเล็ก"
หลินตู้แววตาไร้ซึ่งรอยยิ้ม รอยยิ้มยังไม่จางหาย น้ำเสียงยังถือว่าสุภาพเสียด้วยซ้ำ แต่คำพูดที่เอ่ยออกมาไม่เป็นมิตรเลยสักนิด
"พูดผิดแล้ว ข้าน้อยจะกล้าเดินร่วมเต๋ากับเจ้าได้อย่างไร"
เหวินฝู่ก้มหน้าลงเล็กน้อย ฮู้ดตามการเคลื่อนไหวตกลงเล็กน้อย เกิดรอยยับย่น เสียงแหบแห้งจากลำคอกดหัวเราะเบา ๆ "เจ้ารู้แต่เนิ่นแล้วว่าข้าจะมา?"
"ไม่เชิง เพียงแค่คิดว่าน่าจะมีฝีมือของเจ้าอยู่ด้วย" หลินตู้หยุดไปครู่หนึ่ง "หรือว่าเจ้าคือคนที่ให้จอมมารผู้ยิ่งใหญ่มาเป็นสายสืบที่สำนักอู๋ซ่างด้วยตัวเอง?"
เหวินฝู่ถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ "เจ้าเดาได้อย่างไรกัน หรือในสายตาเจ้า เต็มไปด้วยอุบายเล่ห์กล ใครจะรู้ บางทีจอมมารผู้นั้นอาจจะสมองไม่ค่อยดีก็ได้?"
"จุดที่สมองเขาไม่ดีที่สุด น่าจะเป็นการเชื่อใจเจ้าใช่หรือไม่? ผู้อาวุโสแปด? หรือว่า...ผู้อาวุโสสาม?" หลินตู้พูดจบพร้อมรอยยิ้ม มือที่รวบรวมพลังเสร็จสิ้น รอยยิ้มบนใบหน้าหายไปในทันที แววตาสีเทาปรากฏเจตนาฆ่าให้เห็นชัด
พอคำพูดนี้ออกมา เหวินฝู่ดูประหลาดใจอยู่บ้าง ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็โดนฝ่ามือขนาดใหญ่ที่กลายเป็นน้ำแข็งฟาดเข้ามาที่หน้า
ท่ามกลางลมหนาวและหิมะที่โหมกระหน่ำ กิ่งก้านของต้นไม้แห่งสวรรค์แกว่งไกวเล็กน้อย แต่ไม่ส่งเสียงดังแม้แต่น้อย มีเพียงเสียงหิมะและลมที่ซ่าเซียว พลังวิญญาณแหลมคม เจตนาฆ่าแผ่กระจายไปทั่ว ท่าเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้และกลิ่นอายของสงครามไม่อาจบรรยายถึงความเฉียบคมในนั้นได้
ชุดคลุมดำถูกลมหนาวพัดกระชับเข้ากับร่าง ฮู้ดถูกพัดปลิว เผยให้หลินตู้ยืนยันรูปร่างของคนผู้นั้น
เหวินฝู่รีบยกมือขึ้นป้องกัน แต่ก็อดชื่นชมความหนักแน่นของการโจมตีครั้งนี้ไม่ได้
"เจ้ารู้ดีว่าฆ่าข้าไม่ตายด้วยวิธีนี้! การระบายโทสะเช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าทำ!"
ท่ามกลางลมหนาวและหิมะ เหวินฝู่ต้องตะโกนออกมาเสียงดัง
หลินตู้หัวเราะเย็น ชักพัดอีกครั้ง พัดร่างของเขากระเด็นไปไกล "แมลงวันที่คอยหาโอกาสทำลายชีวิตที่บริสุทธิ์ของผู้อื่น ฆ่าตัวหนึ่งก็ยังมีตัวใหม่ออกมาอีก งั้นเจอตัวไหนก็ฆ่าตัวนั้นไปเลย จะได้ไม่มากวนใจอีก ผิดหรือ?"