หลินตู้ก้มหน้า จึงได้พบว่ามือของตัวเองสั่นระริกอย่างรุนแรง
นางพยายามทบทวนเรื่องราวในสมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เลือดในกายราวกับธารน้ำแข็งที่ถูกทะลาย หลอดเลือดทั่วร่างราวกับถูกอุดตันจนไม่อาจสูบฉีดต่อไปได้
สมองที่เคยภาคภูมิใจ ไม่ว่าเมื่อใดก็รักษาความคิดอันเฉียบแหลมและมีเหตุผลไว้ได้เสมอ กลับหยุดนิ่งไปด้วย
ไม่ใช่ว่าไม่อาจคิดได้ แต่คือไม่อยากคิด
หลินตู้ไม่ยอมหวนรำลึก
ฉู่กวนเมิ่งเห็นหลินตู้นิ่งงันอยู่กับที่ ก็ร้อนใจสุดขีด กัดเข้าเต็มปากอย่างแรง มือของผู้บำเพ็ญขั้นเฉียนหยวนช่วงกลางผู้หนึ่ง ถูกกัดจนเป็นรอยเลือดชัดเจน
หลินตู้สูดหายใจเข้าลึก ๆ ถูกความเจ็บปวดกระตุ้นให้สติกลับคืนมา
ฉู่กวนเมิ่งตื่นเต้นยิ่งกว่าหลินตู้เสียอีก มันขนฟูสยาย "ข้ารู้แล้ว ข้ารู้แล้ว!"
"ข้ารู้จริง ๆ แล้วว่าทำไมผนึกเทวะที่นางเก็บมาจากเทวรูปในเมืองโบราณแห่งนั้นถึงชำรุด! ผนึกเทวะหลอมรวมอยู่ในวิญญาณของเทพ ผู้ที่มีวิญญาณจึงจะเป็นเทพเจ้าที่สมบูรณ์ได้"
"หากหนึ่งในสองสิ่งนี้บกพร่อง ก็ไม่อาจเป็นเทพเจ้าได้ ผนึกเทวะที่นางให้ข้าดู เห็นได้ชัดว่าไร้ซึ่งวิญญาณ!"
"เศษเสี้ยวเทพตกต่ำ หรือจะพูดให้ถูกคือเศษเสี้ยวพิษสามประการ เห็นผนึกเทวะชำรุด ดังนั้นสิ่งแรกที่มันคิดคือใช้เทวรูปและศาลเจ้านั้น เรียกวิญญาณที่กระจัดกระจายกลับมา เพื่อหลอมเทพเจ้าให้สมบูรณ์ เพียงแต่มันไม่คาดคิด วิญญาณแท้จริงจะเข้าสู่สังสารวัฏ!"
"เยวฮันเคยบอกข้าว่า พิษสามประการนั้นเกิดจากมนุษย์ แต่กลับทำร้ายเทพ"
ฉู่กวนเมิ่งมองไปที่หลินถวน "หากเป็นเช่นนั้น... หากนางคือต้นกำเนิดของมารร้าย เช่นนั้นก็..."
"เยวฮันตายเพราะนาง"
มันมองหลินถวน ถูกหลินตู้กำแน่นไว้ในมือ ชั่วขณะไม่อาจหลุดได้ มันเริ่มกระวนกระวาย แล้วจึงได้ยินหลินตู้เอ่ยอย่างเยือกเย็น "นางตายเพราะนางจริงหรือ?"
"นางคือวิญญาณแท้จริงบนเทพเจ้า มิใช่พิษสามประการที่กลายเป็นมาร" หลินตู้คุมฉู่กวนเมิ่งไว้แน่น "ฟังข้าเตือนเป็นครั้งสุดท้าย ได้หรือไม่?"
นางประมวลผลอย่างรวดเร็ว "นางมิใช่ต้นเหตุที่ทำให้เกิดทุกสิ่ง พิษสามประการต่างหาก"
พูดมาถึงตรงนี้ จู่ ๆ หลินตู้ก็นึกถึงซากโครงกระดูกขาวโพลนที่เคยเห็นวันนั้น