เมื่อมารร้ายระดับสูงปรากฏตัว เหล่ามารร้ายนับพันนับหมื่นก็แห่กันเข้ามาอย่างกับเขื่อนแตกทลาย ท่ามกลางกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากซึ่งหอบเอาเรี่ยวแรงแห่งความแค้นหมื่นยุค ขนมเฒนธรรมที่ชั่วร้ายและวุ่นวายซึ่งสั่งสมมาหลายปีถูกพัดพามาสู่ผืนดินแห่งสันติสุขแห่งนี้ ราวกับจะทลายอารยธรรมที่ถูกสร้างขึ้นด้วยมืออันนับไม่ถ้วนให้ย่อยยับ
หลินตู้ไม่ได้พูดอะไรในทันที เพียงมองเหล่าศิษย์พี่เดินจากไป
“อาจารย์อาน้อย?” หนีจิ่นเซวียนมองคิ้วของหลินตู้ที่ขมวดเล็กน้อย
เยี่ยนชิงเดินมาหยุดอยู่ข้างกายหลินตู้ “อาจารย์อาน้อย ในคัมภีร์โบราณเคยบันทึกไว้...”
หลินตู้พยักหน้า “ใช่ ไม่ผิด นั่นคือต้นไม้มารที่อยู่ใจกลางถ้ำมารหมื่นตัว ต้นแม่ที่ให้กำเนิดมารร้าย”
เพราะรากของมันเติบโตอยู่บนพลังต้นกำเนิดแห่งกลิ่นอายมาร มารแรกเกิดจำนวนมากจึงปีนป่ายออกมาจากต้นไม้ แม้จะไม่ได้ถือกำเนิดเป็นมารร้ายจริงๆ แต่ด้วยรูปลักษณ์ภายนอก มันจึงถูกเหล่ามารร้ายเรียกขานว่าต้นแม่
มารร้ายจำนวนมากที่ยังมิได้ดูดซับพลังต้นกำเนิดแห่งกลิ่นอายมารจนเติบโตเต็มที่จะขดตัวอยู่ตามกิ่งก้าน ซึ่งก็คือสภาพที่เห็นอยู่ในขณะนี้
หลินตู้รู้สึกว่ามารร้ายส่วนใหญ่ไม่ค่อยฉลาดนัก คล้ายกับสัตว์ปีศาจที่เพิ่งออกจากไข่ ใครเห็นก็เรียกใครว่าแม่
“แต่ทำไมต้นไม้นั้นถึงกลายเป็นแบบนี้ได้?” เยี่ยนชิงแทบอยากจะคว้าหนังสือออกมาดูตรงนั้น “มันไม่สมเหตุสมผลเลย?”
“ถูกกระแสมารร้ายดึงดูด ทุกตัวต่างออกมากันหมด ต้นไม้มารเขาอยากจะงอกขาขึ้นมาเดินเล่นหน่อยจะเป็นอะไรไป? ก็ปกตินี่นา”
หลินตู้พูดอย่างสบายๆ แต่ในดวงตาของนางกลับไม่ใช่แววสงบนิ่งเช่นนั้นเลยแม้แต่น้อย
แต่เยี่ยนชิงกลับถูกโน้มน้าว “มีเหตุผล”
การที่มีต้นแม่ขับเคลื่อน หมายความว่ามารร้ายในถ้ำมารหมื่นตัวคงจะออกมากันหมดสิ้นแล้ว
นี่มันไม่ใช่คลื่นมารเล็กๆ อะไรเลย เฉียนหยู่ตั้งใจจะก่อเรื่องใหญ่ให้วุ่นวายแน่นอน