"ตามข้ามาให้ติด" โฮ่วชางตวาดเสียงเข้ม
เพิ่งลงไปได้ไม่นาน เขาก็สัมผัสได้ว่าพลังของมารร้ายในถ้ำมารหมื่นตัวแข็งแกร่งกว่าเมื่อคราวก่อนมากนัก คงเป็นเพราะโคนต้นแม่ของมารร้ายไม่อยู่แล้ว พลังต้นกำเนิดแห่งมารจึงแผ่กระจายอย่างเท่าเทียม ทำให้เหล่ามารร้ายยิ่งทวีความแข็งแกร่ง
เสียงหอนคำรามของมารร้ายก้องอยู่ข้างหู เบื้องใต้ฝ่าเท้ามิใช่พื้นดิน หากแต่เป็นร่างของมารร้าย
ฉู่กวนเมิ่งกระโดดลงจากบ่าหลินตู้ กลายร่างเป็นหมาป่าตัวเท่าเทียมมารร้ายยักษ์ ยกมือตะปบฉีกมารร้ายตรงหน้าเป็นชิ้น ๆ
หลินตู้ตามโฮ่วชางฝ่าไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก
"คราวก่อนที่มา ยังมีโคนต้นแม่ของมารร้ายเป็นเครื่องนำทาง แต่คลื่นมารครั้งที่แล้วโคนต้นแม่มารร้ายหายไป ตอนนี้ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน"
โฮ่วชางส่งสารเสียงถึงหลินตู้ "ทำได้เพียงเดินไปทีละก้าว"
หลินตู้ถาม "มีทิศทางคร่าว ๆ หรือไม่?"
โฮ่วชางลังเลเล็กน้อย "มี"
หลินตู้พยักหน้า "ดีมาก ชี้ให้ข้า"
ปราณกระบี่สีทองไหลทะลักออกจากปลายกระบี่ ลากวงเขตคร่าว ๆ ให้หลินตู้
หลินตู้พลิ้วกายเหาะขึ้น "ถ้าอย่างนั้น ศิษย์พี่ ตามข้าให้ติด"
โฮ่วชางจนใจ ศิษย์น้องเล็กผู้นี้ ถึงคราวคับขันยังจะมาเอาความอีกหรือ
ช่างเป็นใจที่อยากเอาชนะเหลือเกิน
หลินตู้กำหนดขอบเขตได้แล้ว ก่อนปราณกระบี่จะถูกพลังมารกัดกร่อนหมดสิ้น ก็ยกมือโยนอัสนีสวรรค์ออกไปแปดลูก
สระอสนีที่หาเก็บกลับมาได้เมื่อคราวก่อน บัดนี้ถูกติดตั้งไว้ข้างสระอสนีเดิม หลินตู้เพาะอัสนีสวรรค์ไว้ในสระอสนีหนึ่งกำมือ
หลินตู้ไม่เคยรบที่ไม่ได้เตรียมพร้อมอย่างเต็มที่มาก่อน